Chciałbym przedstawić zbiór moich zdjęć z warszawskich Łazienek – spokojnego miejsca, w którym spacer sprawia mi radość. Zdjęcia będą prezentowane chronologicznie od 2007 roku do ostatniego zrobionego przed kilkoma dniami. Wszystkie zamieszczone zdjęcia są moją własnością i podlegają prawom autorskim.

Łazienki królewskie zostały założone na polecenie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w XVIII wieku, a projektem zajęli się architekci: Dominik Merlini, Jan Krystian Kamsetzer oraz Jan Krystian Szucha.

Pałac Łazienkowski, zwany też Pałacem na Wodzie.

W parku znajdziemy wiele interesujących pomników oraz rzeźb.

Zwłaszcza weekendami warszawiacy tłumnie odwiedzają park – główny trakt to istny korek. Trawniki stanowią idealne miejsce na relaks od codzienności.

Brzegi stawów obfitują w różnego rodzaju roślinność.

Często przemykają się niezauważone, ale wiewiórki są jedną z atrakcji parku.

Mając oczy dookoła głowy zobaczymy je również na drzewach jak spoglądają na nas.

Jesienną i zimową porą w parku szybko zachodzi słońce z powodu wysokich drzew.

Jednak niezależnie od pory roku pawie zawsze będą się prezentowały malowniczo.

Często zamarznięte zimą stawy mogą być smutny widokiem, szczególnie patrząc na kaczki i łabędzie.

Krzaki pozwalają łakomczuchom na chwilę spokoju na konsumpcję.

Zimą wiewiórki niestety mniej czasu poświęcają ludziom, a więcej na zakopywaniu swoich smakołyków.

Dzieci są często zafascynowane zwierzątkami i gonią je ile sił w nóżkach – a wiewiórka już dawno na drzewie …

Zwierzęta są bardzo oswojone obecnością ludzi i bez większego skrępowania korzystają z naszych rąk jako podpory, a czasami wskakują nawet na kolana.

Latem orzeszki są zazwyczaj konsumowane na poczekaniu …

Polecam zabrania ze sobą paczki orzeszków (do kupienia w kioskach otaczających park lub w samym parku) i ewentualnie chlebek lub nasiona dla kaczek, łąbędzi i innych ptaków – miasto jeszcze niedawno prosiło o dokarmianie zwierząt, szczególnie porą zimową.

Gołębie często krążą w rejonie wiewiórek szukając czegoś dla siebie.

Zaskoczona odgłosem podnoszonego lustra w aparacie.

Wiewiórka przyjdzie i weźmie podarunek po czym go zje – długo na następne podejście nie trzeba będzie czekać.

Futrzaki zjawiają się w różnych miejscach parku i o ile często można je w pewnych rejonach spotkać to nie jest to reguła.

Gdy robi się zimno to w odpowiednich porach jedzeniowych mogą nas zakoczyć nagłym pojawieniem się na drzewie obok nas – badają czy mamy coś do papciania.

Czujnie obserwują przechodniów czy czegoś im nie ofiarują.

Nie tylko wiewiórki …

Młody łabędź rozciąga mięśnie po odpoczynku na zamarzniętym stawie.

Jest jedno stałe miejsce często odwiedzane przez karmiących, fotografów oraz zwierzęta – ławka stanowi idealne miejsce posiłku.

Same pyszności – ptaki trzymają się daleko w ich obecności.

Głód dzisiaj przezwyciężył chęć zmagazynowania orzeszków na później.

Sikorki cieszą się największym zainteresowaniem wśród ptactwa.

Staw północny zamarznięty i pokryty grubą warstwą śniegu.

Obie czekają na „wolny teren”, aby dobrać się do nasionek na ławce.

Tak oswojonych ptaków nie widziałem jeszcze nigdy w ich naturalnym środowisku.

A już takie rzeczy to tylko … na filmach.

Często można przy okazji spotkać pasjonatów i profesjonalistów z aparatami polujących na ptaszki – polecam termos z herbatą bo po godzinie rozmów zaczyna się zimno robić.

Pawie równiez przemieszczają się po całym parku – nie ma reguły na to gdzie je znajdziemy.

W Łazienkach również znajdziemy rejony mniej i bardziej zadbane jeśli chodzi o roślinność i trawniki.

Miejscami zasiane są różne gatunki kwiatów – najwięcej w rejonach stawów.

Amfiteatr służy do imprez kulturalnych w sezonie letnim – jest o tyle nietypowy, że scena oddzielona jest od widowni kanałem wodnym.

Został zaprojektowany w 1790 roku.

Pałac został odbudowany w latach 1945-1960, a wnętrze zostało zrekonstruowane po zniszczeniach wojennych.

Na północ od Agrykoli znajduje się Zamek Ujazdowski.

Aura coraz brzydsza powoduje mniej osób dokarmiających wiewiórki – długo nie trzeba czekać na głodomorki.

Nadal zaskakują, gdy nagle pojawiają się zza konaru.

Przygotowania na zimę idą pełną parą …

Z dala od głównego traktu jest naprawdę spokojnie i cicho, szczególnie o tej porze roku.

A tymczasem jesień nadchodzi wolnymi krokami …

Moja podróż z Las Vegas do San Francisco trwająca 21 dni – zapraszam.

Świt w Las Vegas – Wynn Hotel.

Apartamentowce (z lewej) – konstrukcja wstrzymana, czeka na lepsze czasy.

Hotel Paris widziany z kopii Wieży Eiffla, na której jest wieża widokowa.

Hotel Bellagio i Caesar’s Palace o zachodzie słońca – znane z Ocean’s Eleven.

Hotel Paris na tle muzycznej fontanny zachęcającej do odwiedzenia wnętrza Bellagio. Każdy większy hotel posiada atrakcję kosztującą codziennie niebotyczne kwoty, które jednak zwracają się z nawiązką w kasynie.

Atrakcją Bellagio jest ogromny ogród z tysiącami egzotycznych kwiatów – wymieniane są co kilka dni, aby zachowały świeżość.

Niecodzienny widok – nawet dla Vegas: Harleyowiec podróżuje ze swoim psem.

Fantastyczny sufit w hotelu Venice.

Wnętrze hotelu Wynn – wystroje są podporządkowane jednemu celu: zatrzymać klientów w swoich kasynach.

Hotel Paris za dnia. Las Vegas w słońcu nagle ukazuje swoją tandetę i kicz.

Bellagio – w oczekiwaniu na pokaz fontanny muzycznej.

Williams, Arizona – przedsionek Grand Canyon. Gwiazdy świecą inaczej na pustkowiu, gdzie brak zanieczyszczenia światłem – nawet ostatnie promienie zachodzącego słońca nie przeszkadzają.

Tworzony przez 5.4 milionów lat o długości 446 kilometrów i głębokości ponad 1600 metrów – imponuje!

Kilkunastu śmiałków postanawia spróbować swoich sił z siłą natury – nad wodą temperatura wynosi ok. 30 stopni Celcjusza, ponad 13 stopni więcej niż z mojego punktu widzenia.

Jedna z największych atrakcji Route 66 – niewiele atrakcji z dawnych czasów zachowano, wyjątkiem jest Seligman w Arizonie – miasteczko nadal żyjące przeszłością.

Droga do Doliny Śmierci: samochody produkowane na amerykański rynek nie muszą skręcać – i tak nie ma gdzie. (PS. Zdjęcie wykonane przez przednią szybę w samochodzie – to są rozpłaszczone na przedniej szybie robale, a nie kurz na matrycy.) ;-)

Zlot fanów Harley Davidson w położonym niedaleko Laughlin spowodował zalew przyjacielsko nastawionych motocyklistów na drogach.

Death Valley – najgorętsze, najniżej położone oraz najbardziej suche miejsce w Stanach Zjednoczonych.

Death Valley jest parkiem narodowym – widok z gór otaczających dolinę.

Z lewej strony widoczny jest najniższy punkt w USA – 86.1m p.p.m. Sól tworzy ogromne białe połacie na wysuszonej ziemi.

Wydmy na terenie Death Valley.

Są największą atrakcją parku w drugiej połowie maja – kwitnące kwiaty kontrastują z surową pustynią.

Wydostanie się na zachód z Doliny Śmierci gwarantuje przejazd przez dwie przełęcze górskie na wysokości 2000-3000m oraz zmiany temperatury w dzień o nawet 25-30 stopni Celcjusza.

Urocza restauracja założona przez potomków emigrantów włoskich z drugiej połowy XIX wieku.

Zamarznięte jezioro w łańcuchu górskim Sierra Nevada – kawałek na północ od parku krajobrazowego Yosemite. Temperatura: 6 stopni Celcjusza.

Kalifornia wita ciepłem i zielenią, a przede wszystkim lepszymi drogami.

Park krajobrazowy Yosemite – o tej porze roku otwarta jest tylko dolina, ponieważ wszystkie wyżej położone rejony są zasypane grubą pokrywą śniegu.

Bridalveil Fall (Wodospad „Welon Panny Młodej”) w Yosemite – jeden z najsłynniejszych wodospadów w dolinie o wysokości 188m.

Staircase Falls nie płyną przez cały rok – są obecne tylko do wczesnego lata dopóki topiące masy śniegu je zasilają.

Ribbon Fall – ten wodospad ma największy pojedynczy spadek z wielu wodospadów w Yosemite: 492m.

Widok na Lombard Street (kierunek zachodni) z Russian Hill w San Francisco.

Wszechobecni towarzysze – mewy są dosłownie wszędzie, ciekawskie i oswojone obecnością człowieka.

Symbol San Francisco i Kalifornii – Golden Gate. Powstał w 1937 roku i jest jednym z najsłynniejszych mostów na świecie.

Jedna z największych atrakcji turystycznych – tzw. Cable Car. Jeździ po szynach podobnie jak tramwaj, jednak napędzany jest poprzez linę która znajduje się w jezdni – specjalne szczęki operowane przez maszynistów zaciskają się na tej linie, która m.in. wciąga wagony na liczne góry w mieście.

San Francisco uchwycone z Marin Headlands, które znajdują się po drugiej stronie Golden Gate na północny zachód od miasta.

Golden Gate najładniej wygląda z San Francisco w tle w zachodzącym słońcu.

Alcatraz – wyspa-więzienie. Znajduje się 2.4km od brzegu miasta. Pierwsi więźniowie trafili tutaj w 1861 roku, a zrezygnowano z niego w 1963 roku.

Centrum finansowo-biznesowe San Francisco posiada jedną z trzech linii Cable Car w mieście – to tutaj można podziwiać drapacze chmur.

Najczęstszymi zaobserwowanymi pasażerami nietypowych tramwajów są przede wszystkim turyści, którzy lgną do zewnętrznych miejsc stojących – liczba pasażerów jest ściśle przestrzegana przez motornicznych.

Fisherman’s Wharf ma bardzo specyficzny klimat – niektórym odpowiada, a innym już niekoniecznie, jednak nie da się mu odmówić świeżych krabów, krewetek i dużego wyboru ryb, które można zamówić samożone, gotowane, grillowane lub pieczone na poczekaniu. Palce lizać!

Lombard Street (widziany z Telegraph Hill) jest najbardziej „pokręconą” (z ang. crooked) ulicą na świecie – na szczycie góry widać postój Cable Cars i jest również tłumnie odwiedzany przez turystów.

Wszystkie zdjęcia są moją własnością i obowiązują je prawa autorskie.