Tydzień temu miałem okazję odbyć swoją pierwszą podróż Pendolino, a dwa tygodnie temu złapałem pierwszy kurs zwykłym InterCity od ładnych paru lat. Jedna z nich była przepełniona spokojem, a druga frustracją – w sumie mogłem się tego spodziewać ze swoim szczęściem.
Pierwszą podróż pociągiem w życiu, jaką pamiętam, odbyłem na pokładzie TGV we Francji. Nie wiem skąd, dokąd ani po co jechaliśmy, ale pamiętam, że podwójnie sprzedali nasze1 miejscówki. Po paru minutach przyszła rodzina, która zaczęła się awanturować o swoje prawa i nie robiło im różnicy, że wszystkie nasze bilety były identyczne. Poszli w końcu po konduktora, z którym niezwłocznie wrócili, a ten próbował nas wygonić z pociągu. Zakładam, że fory dawał tamtej rodzinie, bo byli Francuzami. Pamiętam, że Tata awanturował się po angielsku z nim… a raczej próbował, bo Francuz jak to Francuz – ani be, ani me – i tłukł po swojemu. Rodziciel zrezygnowany po paru minutach bezowocnej rozmowy po Polsku mruknał: – A gadaj sobie dalej! I tak cię nie rozumiem! – Francuz zamilkł. Spojrzał się niepewnie, odwrócił się na pięcie, zawołał rodzinę próbującą zająć nasze miejsca i razem wszyscy odeszli. Więcej już się nie pojawił.
Pierwszą samodzielną podróż pamiętam do dzisiaj – miałem wtedy około piętnastu lub szesnastu lat. Celem podróży był Gdańsk, gdzie mieliśmy spędzić kilka dni na graniu w MUD-y i RPG. Była ciężka zima, śnieg zalegał wszędzie, a my mieliśmy przed sobą osiem godzin w PKP. Nie pamiętam ilu nas było, ale mieliśmy niefart trafić akurat na wagon pełny kiboli. Wszystkie przedziały zajęte. W korytarzu nie dało się ruszyć. Na szczęście udało mi się przepchnąć w rejon pieca, którego promień grzania wynosił mniej niż metr. Reszta marzła w czapkach, rękawiczkach i szalikach. Dojechaliśmy bez uszczerbku na zdrowiu, pomimo że zaledwie kilka metrów od nas wywiązała się niemała bójka. Powrotu już za to zupełnie nie pamiętam, ale za taki stan rzeczy odpowiedzialne były raczej procenty… których oczywiście nie mogłem spożywać, bo nie byłem pełnoletni. Pozostańmy więc na tym, że wiek i znieczulenie pomogły przetrwać ten horror.
W życiu niewiele czasu spędziłem w pociągach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej – preferowałem zawsze inne środki transportu. Dwa tygodnie temu, po raz pierwszy po kilkuletniej przerwie, podróżowaliśmy z żoną PKP InterCity2. Przedziały jak za starych dobrych czasów – trzy osoby siedzące obok siebie na przeciwko kolejnych trzech. U nas akurat jedno miejsce było wolne, więc komfort nieznacznie większy niż być powinien. W pierwszej klasie miejsca są chyba dwa na dwa, ale ich cena nas skutecznie odstraszyła – bilety kupowaliśmy w ostatniej chwili. Nasz wagon miał nawet Wi-Fi, który zaskakująco sprawnie działał – zapewniał go T-Mobile o czym nie omieszkał informować na każdej wolnej przestrzeni szklanej. Wolałem jednak korzystać z Hotspotu z iPada – LTE na przemian z 3G od Plusa było w zupełności wystarczające i pozwoliło na komfortową pracę i rozrywkę na 99% trasy. Był jeden problem – wagon tak mocno hajcował, że momentami ciężko było wytrzymać w przedziale. Na szczęście obok mieliśmy WARS-a, więc mogliśmy udać się tam na ochłodę. Droga powrotna była podobna z tą różnicą, że na przeciwko mnie nie siedziała Iwona, a młoda dziewczyna, która cały czas ocierała się swoimi nogami o moje. Dziesięć lat temu może i spodobało mi się to, ale „dzisiaj” zastanawiałem się jedynie czy ma owsiki, że nie może usiedzieć na miejscu…
Nie ukrywam, że boję się jeździć pociągami ze zwykłymi przedziałami lub w wagonach sypialnych. Osobiście znam już cztery osoby, które zostały w nich okradzione ze wszystkiego, a jedną, której skrojono walizkę ze znaczną sumą gotówki w niej3. Ta pierwsza czwórka została potraktowana gazem usypiającym i po tym jak już stracili świadomość wraz z osobami w przedziale, obudzili się bez niczego: pieniędzy, kart bankomatowych i kredytowych, portfeli, dowodów osobistych, praw jazdy, kart lojalnościowych oraz nawet bez pasków w spodniach. PKP im nie pomogła, bo nie mieli dowódów osobistych ani żadnej innej możliwości udowodnienia swojej tożsamości. Rodzina nie mogła znajomemu kupić biletu z tego samego powodu. Policja ich pogoniła. Skończyło się na tym, że mniej fortunny znajomy wracał do domu trzy dni na gapę i stopem. Reszcie udało się szybciej na szczęście. Co ciekawe, nie widziałem, aby ten temat był poruszany przez prasę, a skoro ja osobiście znam cztery osoby, którym to się przydarzyło na przestrzeni sześciu lat, to musi to być znacznie częstsze niż nam się zdaje.
Tydzień temu w końcu przypasowała nam godzina odjazdu Pendolino z Warszawy do Wrocławia4. Niestety jest dosyć głupia – o 16:20 jeszcze większość osób pracuje. No ale udało się. Jechaliśmy drugą klasą, a pociąg rzeczywiście jest bardzo nowoczesny. Na tyle, że jego konstrukcja działa na zasadzie klatki Faradaya – wewnątrz w zasadzie nie ma zasięgu5 i nawet GPS w telefonie (ani iPadzie) nie chciał lokalizować nas częściej niż raz na kilometr lub dwa. Tym samym nie udało mi się zweryfikować maksymalnej osiąganej prędkości, która według zapowiedzi PKP gdzieś w rejonie Częstochowy przekroczyła 200 km/h. Przez jakieś pięć lub dziesięć minut… Pomijając jednak to jak popędalaliśmy to cała podróż jest bardzo komfortowa – fotele są wygodne, stolik mieści MacBooka Air, a obsługa rozdaje darmową wodę, herbatę, kawę lub sok. Najważniejsze jest jednak to, że miejsca na nogi jest pod dostatkiem – w końcu mogę je wygodnie wyciągnąć.
Życie jednak lubi rzucać kłody pod nogi.
Po kwadransie od ruszenia z Warszawy Centralnej przemieściliśmy się do WARS-a, aby zjeść obiad. Połowa wagonu posiada ze trzy lub cztery stoliki z miejscami stojącymi, a w drugiej połowie są stoliki z czterema fotelami przy każdym – w sumie jest ich chyba sześć lub osiem6. Wszystkie były zajęte, przez sześć lub osiem rodzin po trzy osoby. Miejsca stojące były puste więc takowe zajęliśmy, ale najpierw chwyciłem parę menu dla nas – kelnerka powiedziała, że zaraz podejdzie. Po kwadransie oczekiwania na przyjęcie zamówienia nie wytrzymałem i udałem się do barku, aby je złożyć osobiście. Poprosiłem o pierogi ruskie dla siebie.
– Niestety nie ma! – usłyszałem.
– Żartuje Pani, prawda? – zapytałem z niepewnym spojrzeniem na twarzy.
– Nie! Mówię całkiem serio! – odpowiedziała z radością i głupawym uśmieszkiem na twarzy.
Czekałem na ciąg dalszy, ale wspomniany uśmieszek nie zniknął jej z ust. Wynika z tego, że na cały pociąg, kwadrans po wyruszeniu z Warszawy, sześć do ośmiu rodzin złożyło zamówienie na wszystkie pierogi ruskie jakie były na wyposażeniu kuchni… czyli cztery lub pięć porcji. A przynajmniej tylu się doliczyliśmy na stołach. Świetnie. W sumie dobry kawał. Będzie miała co opowiadać swoim współpracownikom.
Zamówiliśmy kanapkę z mięsem na ciepło oraz kurczaka z ziemniakami i surówką. Na zamówienie czekaliśmy blisko trzydzieści minut, pomimo że przed nami czekały tylko dwa posiłki na przygotowanie. Kanapka składała się z dwóch kromek lekko wyschniętego chleba, dwóch kawałków mięsa, które niczego się nie trzymały i kawałka sałaty. Za piętnaście złotych. Nosz kurwa! Lepsze sprzedają za trzy zeta w moim lokalnym monopolowym. Można też znaleźć smaczniejsze na śmietniku. Prawie jak trzydzieści lat temu.
Może i wagony są lepsze. Może i komfort jest wyższy, a nawet znacznie. Nie ma jednak internetu7, a cała podróż trwa o trzy minuty dłużej niż EIC, który nie przekracza 120 160 km/h8. Przekonuje mnie jednak mniejsze prawdopodobieństwo kradzieży, czas na poczytanie książki na iPadzie, a z WARS-a nie mam już zamiaru korzystać – PKP do dnia dzisiejszego nie odpisało. Niestety pomimo nowego hardware’u obsługa się nie zmieniła od lat 90-tych…
Kiedyś zmuszę się, żeby spisać moje uwagi na temat systemu rezerwacji biletów, który jest całkowicie pozbawiony logiki – dzisiaj już nie mam na to siły.


9 lutego 2015 at 21:23
mazik73 MakoweABC Straszliwie powierzchowny, słaby tekst.
9 lutego 2015 at 21:25
Titus_Aelius Konkrety?
9 lutego 2015 at 21:37
MakoweABC Od Francuzów kłócących się o miejsca w TGV (to wbrew tamtejszym zwyczajom) po „2 na 2” miejsca w Intercity (są 3 na 3) ;-)
9 lutego 2015 at 21:44
Titus_Aelius Czyli twierdzisz, że nie kłócili się i nie ma przedziałów 2×2?
9 lutego 2015 at 21:45
Potwierdzam Pendolino jedzie 200 Km/h w okolicach Częstochowy. EIC jedzie max 160
9 lutego 2015 at 21:48
MakoweABC Mogli się kłócić, nie byłem tam, ale zazwyczaj gdy Francuz widzi kogoś na swoim miejscu grzecznie siada gdzieś indziej. 1)
9 lutego 2015 at 21:49
Titus_Aelius Nie było innych miejsc. Tylko miejscówki. Kłócili się. Jak mi nie wierzysz to już nic na poradzę.
9 lutego 2015 at 21:50
MakoweABC Są przedziały 2×2 ale to p. menedżerskie w kilku pociagach (obowiązuje specjalna dopłata). W kl. 1 standardem są przedz. 3×3 2)
9 lutego 2015 at 22:13
Titus_Aelius No to w moim EIC był cały wagon 2×2. Moze menedzerski. Nie wnikam ani nie robi to żadnej różnicy.
9 lutego 2015 at 22:17
MakoweABC Rzeczywiście PKP Intercity mają jeden taki wagon:-) Proszę mi wybaczyć ale jestem wyczulony na tematy kolejowe.
9 lutego 2015 at 22:19
Titus_Aelius Konstruktywna krytyka miłe widziana.
9 lutego 2015 at 22:51
@moridin na CMK pociągi (nie Pendolino) jeżdżą z max 160km/h
10 lutego 2015 at 08:33
Witamy w rzeczywistości! :)
Zabawne są takie „zdziwione” teksty ludzi, którzy znienacka zderzają się z codziennością.
Jak słynny tweet Joanny Muchy z pociągu do Lublina…
10 lutego 2015 at 08:53
Titus_Aelius Eeee tam! Przesadzasz. MakoweABC
10 lutego 2015 at 09:04
Gdy człowiek ogranicza się do wizyt na poczcie, stacji paliw czy kina to mogą go takie rzeczy szokować. Nas ludzi szarych, takie rzeczy nie dziwią. Nie mamy potrzeby pisania o braku mrożonych pierogów.
Witam w Polsce! Kraju, gdzie może zabraknąć pierogów w pociągu!
Pozdrawiam,
Piotr
10 lutego 2015 at 09:07
Ale zupełnie serio: to nie jest normalne, żeby w pociągu z kilkuset osobami na pokładzie mieli 5 porcji pierogów. Nawet 20 byłoby mało.
10 lutego 2015 at 09:07
Nie znam.
10 lutego 2015 at 09:10
Moridin Zgadzam się z tobą w 100%. Jednak ja gdy jestem w Polsce, to bardziej zdziwiło by mnie gdyby je mieli.
10 lutego 2015 at 09:10
Moridin http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/joanna-mucha-o-pociagu-mucha-myslalam-ze-takich-pociagow-juz-nie-ma,497306.html
10 lutego 2015 at 09:22
Moridin Latem jechałem pociągiem Kolei Śląskich, w którym nie było czynnego ani jednego kibla bo ktoś go nie serwisował w terminie. Konduktor opowiadał, że kolejny, jadący za godzinę ma tę samą przypadłość. Motorniczy robił wydłużone postoje by ludzie mogli „wysikać” swoje dzieci na torach. Mnie gonił jakiś „pisuardes” z dworcowego kibla bo nie miałem czym zapłacić za toaletę a na rozmowę nie było czasu bo musiałem lecieć na pociag, który czekał aż załatwię swoja potrzebę.
This is Polskaaaa!!!
Wystarczy regularnie korzystać z jakiejkolwiek formy działalności, która jest w gestii struktur naszego państwa by tego typu historii zebrać setki. To nie są sytuacje wyjątkowe – to są reguły, wpisane w istotę postkolonialnej rzeczywistości…
10 lutego 2015 at 09:25
miner72pl Co za fuckup.
10 lutego 2015 at 10:15
Przedzialy klasyczne to 4 OSOBY vis a vis -.-” up! HUSARZA a nie HUZARZA-.-„
10 lutego 2015 at 11:58
1. Jest dużo więcej miejsca na nogi niż w samolocie. Dużo latam i cierpię bardzo akurat na ból w kolanach.
2. Zamawianie jedzenia do stolika (pachnącego) to nieporozumienie – nie chciałbym przeszkadzać moim posiłkiem i jego zapachami innym. Wolę przejść się do WARSa.
3. A to ciekawe – walizy wszystkie były na swoich miejscach na tej trasie.
4. Latałem Wrocława-Warszawa często i czasowo wychodzi bardzo podobnie jak się policzy dojazdy do i z lotniska, kontrolę, oczekiwanie na boarding itp. A tak zamiast 50 min. w samolocie na pracę/czytanie mam 3:45. :) Najszybciej w moim przypadku jest samochodem – ostatnio odkąd otworzyli S8 to wyrabiamy się w 3:30 z jednym postojem na siusiu/picie.
10 lutego 2015 at 12:01
A pamiętasz oznaczenie wagonu? Dużo jeżdzę po PL kolejami i nie kojarzę w ogóle takiego wagonu. Standardem w EIC są 3×3 ( 1 i 2 klasa) a w 1 klasie przedziały są po prostu większe i jest więcej miejsca na nogi.
10 lutego 2015 at 12:06
Jack_wawa Z tego co mówił @Titus_Aelius to był wagon z przedziałami menedżerskimi.
10 lutego 2015 at 13:08
Wg mojej wiedzy w 2 klasie nie ma wagonów z przedziałami menadżerskimi. Są tylko w 1 klasie, szczegóły na stronie przewoźnika. I jest ich więcej niż jeden wagon.
10 lutego 2015 at 15:31
Niektórzy tutaj mają co najmniej dziwne podejście. To, że żyjemy w Polsce i że ktoś jedzie pociągiem raz na ruski rok nie znaczy, iż nie ma prawa marudzić na niski poziom usług. To takie głupie gadanie, o którym pisał kiedyś Paweł Opydo, w temacie filmów – „film fajny jak na polskie warunki”. Czyli co? Mamy przymykać oko bo u nas to norma, że coś jest gorsze? Czyli powinniśmy być zadowoleni, że było chociaż 5 porcji pierogów, bo jak na Polskę, to i tak dużo.
10 lutego 2015 at 17:45
Nie cierpię autokorektora w AjPhonowej klawiaturze ;-)
13 lutego 2015 at 15:53
Jeśli chodzi o ten Internet i GPS, to mnie działał – na iPadzie i na iPhonie. Dowód w załączniku :)
16 lutego 2015 at 15:02
A więc po kolei.
Pociągi 200 km/h mogą jeździć w okolicach Częstochowy ponieważ jest to odcinek Zawiercie – Psary który jest gotowy trakcja tory oraz system ETCS (kabinówka informacja o trasie dla maszynisty ponieważ powyżej 200 km/h człowiek może nie widzieć semafora.) Obsługa owszem czasy komuny się kłaniają , możliwość stracenia wszystkiego w jedną podróż jest jak najbardziej prawdopodobna a InterCity ręce umyje. Cena biletów jest wysoko niezadowalająca w porównaniu z jakością podróży , porównując z pociągami ICE w Niemczech. O braku internetu w takiej klasie pociągu już nie wspomnę.
Ja codziennie dojeżdżam do pracy pociągami Kolei Śląskich , powiem krótko , śmiech i hańba jeśli tą spółkę ktoś nazwie kolejową , ta firma nie ma nic wspólnego z koleją i nie znają się na tym . Pomimo że urodziłem się na Zagłębiu i mieszkam w okolicach Częstochowy , to na spółce koleje Śląskie nie pozostawiam złudzeń , DNO. Powiedzmy sobie prawdę w oczy , super pociągi czy to PENDOLINO czy PESSA , czy IMPULS nic nie dadzą w realiach zarządzania koleją z czasów PZPR , niestety tak to wygląda. Obecnie wszystkim trzęsie spółka PLK(polskie linie kolejowe) to oni układają rozkład jazdy wszystkich pociągów oraz są właścicielami torowisk . Czyli to nie PKP ale nadal jak w PKP . ot i nasza Polska rzeczywistość
24 lutego 2015 at 14:26
Moridin marudzisz…. Koleje Śląskie są bardzo nowoczesne. Pomimo, że składy z lat 80-tych razem z brudem z tychże pokryte jakąś lekko klejącą mazią przez co lepiej bez ubrania ochronnego nie wchodzić to obsługa 100% profesjonalna. Kody 2d na biletach internetowych sprawdza „na oko” po prostu patrząc na nie. Gdzie na tak zwanym „zachodzie” masz?