Witamy po drugiej stronie premiery biografii Steve’a Jobsa. Świat się nie skończył, wszyscy żyjemy i nie nagraliśmy jednak odcinka „po Godzinach”, bo … było rano i nie wypadało tak wcześnie zaczynać. W poprzednich Nadgryzionych możecie posłuchać dwóch pierwszych rozdziałów biografii SJ, a w obecnym rozwodzimy się na tematy ostatniego tygodnia, w tym mniej istotne jak fuckup Microsoftu oraz te bardziej, czyli wyprzedzając recenzję, zdradzam parę informacji o najnowszym MacBooku Pro 15″ oraz opcjach, które powinniście do niego dokupić. Rozmawiamy również o SSD, Tintinie oraz zdradzamy parę tajemnic prac nad aplikacją iMaga na iOS.

Osobom wyposażonym w odtwarzacze, które nie potrafią sobie poradzić z AAC radzimy przekonwertować plik bezpośrednio w iTunes, odsłuchać przez WWW (przez nowego playera w HTML5) lub po prostu zanabyć jedyny słuszny odtwarzacz jeśli macie taką możliwość.

Muzyka:

• LukHash – Vengeance (z płyty Psyche)
• LukHash – WTF (z płyty Digital Memories)

Partnerem Nadgryzionych jest Audioteka.pl – serwis zajmujący się dystrybucją audiobooków do pobrania i odtwarzania na komputerze, na mp3-playerach, komórkach, sprzęcie HiFi i w autach.

Jeśli dokonujecie zakupu poprzez WWW, to wprowadzając kod promocyjny „Nadgryzieni” dostaniecie 10% zniżki!!! Niestety nie dotyczy to zakupów przez aplikację na iPhone ze względu na politykę Apple.

Jeśli macie pytania to tradycyjnie zapraszamy do komentarzy tutaj lub na Facebooku.

Subskrybujcie Nadgryzionych w iTunes — zdecydowanie najwygodniejsza metoda.

Spis treści:

• 00:00:00.000 – Witamy!
• 00:01:43.560 – Bloopersy tak na dzień dobry
• 00:04:16.200 – Kobiety w Warszawie to z jednej strony Wola i Ochota, a z drugiej Włochy i Bródno
• 00:05:48.134 – Agata!
• 00:07:07.180 – Totalny i kolejny fuckup Microsoftu
• 00:11:23.534 – Nowy App Store na iPadzie
• 00:12:54.632 – Ceny iPhone 4S w PL vs. USA
• 00:18:02.477 – aTV Flash (black)
• 00:21:34.498 – AirVideo
• 00:28:34.435 – Annie Leibovitz poleca iPhone’a jako aparat
• 00:32:24.944 – EasySteal vs. EasyPay
• 00:33:52.930 – MacBook Air 15″
• 00:40:27.913 – HP Envy – coś mi to przypomina …
• 00:43:59.971 – MacMark 11/2011
• 00:48:08.986 – Android – it’s faaaantastic #WTF
• 00:51:30.361 – Genialny artykuł nt. m.in. PayPass w nadchodzącym iMagazine
• 00:52:40.992 – Tajne informacje o iMagazine.app na iOS
• 00:55:14.873 – Bezpieczeństwo i najpopularniejsza hasła na świecie
• 01:01:24.942 – Premiera biografii Steve’a Jobsa w Polsce
• 01:06:49.082 – Dominik i jego wirtualna podróż do Krakowa
• 01:15:08.402 – Nowe ekrany „Retina” do iPada 3
• 01:20:56.986 – Flipboard na iPhone i chodziło mi o „Continuos Client”
• 01:26:37.257 – Polecamy film: Tintin
• 01:32:56.540 – MacBook Air z AMD Fusion
• 01:38:21.138 – Obowiązkowe opcje do MacBooków Pro 15/17″

Zapraszamy do odsłuchu:

W Apple Store pojawiły się uaktualnione wersje całej serii MacBooków Pro. Zmian wiele nie znajdziemy, ale z tego co widzę to zmieniono podstawowe HDD na modele większe oraz wprowadzono ciut szybsze procesory. Trzynastka niestety nadal pozostała przy dwurdzeniowych Core i5 i i7 … i dlatego nadal będę polecał MacBooka Air zamiast 13-tki, chyba że ktoś potrzebuje wyjątkowo dużo miejsca.

Uaktualnienie

Przepraszam — mej uwadze umknęła mała zmiana w numerkach kart graficznych:

• najtańsza 15-tka ma teraz 6750M z 512MB RAM zamiast 6490M z 256MB
• droższy model i 17-tka ma 6770M zamiast 6750M

Miałem momentami chwile zwątpienia przez ten okres, ale dzisiaj nie jestem w stanie sobie wyobrazić powrotu do Windows, z którego mam wątpliwą przyjemność korzystać od święta. Spójność, intuicyjność i funkcjonalność całego systemu wraz z oprogramowaniem powinno mnie jeszcze na jakiś czas zatrzymać. Niby lepsze parametry komputerów konkurencji jak i niższa ich cena mnie zupełnie nie interesują.

Cały czas zastanawiam się czy jednak nie skusić się na MacBooka Air 11″ jako sprzęt pomocniczy …

A jak wyglądały Wasze przygody z Makami?

Pamiętajmy, że to test tylko i wyłącznie procesora i pamięci — dysk i grafika nie odgrywają tutaj większej roli. Do całościowego testu lepszy jest Macworldowy SpeedMark.

Powiem krótko … jeśli mobilne Sandy Bridge wykazują takie wyniki, to strach się bać co pokażą wersje desktopowe!

Zmiany w nowych modelach MacBook Pro (early-2011) nie są duże wbrew spodziewanego całkowitego redesignu. Obudowy wykonane w technologii unibody pozostały niemal identyczne — zmieniło się oczywiście to co znajdziemy „pod maską” oraz jeden port z nowym logo błyskawicy. Nie mylić tego z Adobe Flashem. Ani pamięcią. Ani Barry Allenem, którego alter ego to Flash¹.

Wspólne cechy

Wszystkie modele otrzymały upgrade czytnika kart SD do standardu SDXC … co ma znaczenie dla niektórych. Niestety nadal nie ma i pewnie już nigdy nie będzie CompactFlash, który zdecydowanie preferuję. Dodatkowo otrzymujemy nową kamerę iSight, przemianowaną przy okazji prezentacji Aira na FaceTime. Jej specyfikacja również zasłużyła na przydomek HD ze względu na rozdzielczość wynoszącą do 720p². FSB też może pochalić się wyższą wartością — upgrade z 1066 MHz do 1333 MHz.

Podstawową kartą graficzną teraz będzie zintegrowany Intel HD Graphics 3000, który wykazuje większy potencjał niż NVIDIA 320M w poprzednich modelach. Niestety nie dorównuje znacznie wydajniejszemu 330M obecnego w droższych modelach, ale też nie musi. Tego ostatniego zastępuje karta graficzna AMD.

Cała seria teraz bazuje na najnowszych procesorach Sandy Bridge. Dostępne jest wszystko od dwurdzeniowych i3 do czterordzeniowych i7 — zapowiada się bardzo interesująco pod względem wydajności!

MacBook Pro 13″

Model 2.3 GHz Core i5 — $1,199

Standardowo otrzymujemy 4 GB RAMu, 320 GB HDD i ekran o rozdzielczości 1280×800. Do tego mamy czytnik kart SDXC, dwa porty USB, jeden FireWire 800 i jeden Thunberbolt.

Opcjonalnie możemy zamówić:

• 500 GB (5400 rpm) HDD
• 750 GB (5400 rpm) HDD
• 128, 256 lub 512 GB SSD
• do 8 GB RAM

Model 2.7 GHz Core i7 — $1,499

Różni się od tańszego modelu szybszym procesorem (i7 2.7 vs. i5 2.3 GHz) i większym standardowo dyskiem 500 GB.

Opcje jak powyżej (poza HDD 500 GB, który już jest).

MacBook Pro 15″

Model 2.0 GHz Core i7 quad-core — $1,799

Podstawowa 15-tka zaczyna od razu z grubej rury i dostępne są tylko quad-core i7. Do tego dochodzi 500 GB dysk i AMD Radeon HD 6490M (256 MB GDDR5). Ekran to tradycyjne 1440×900 px za szkłem lub opcjonalnie szklana lub matowa matryca hi-res 1680×1050.

Model 2.2 GHz Core i7 quad-core — $2,199

Za sporo wyższą cenę otrzymujemy ciut szybszy procesor, jeszcze szbyszy AMD Radeon 6750M (1 GB GDDR5) oraz 750 GB HDD.

Opcjonalnie do obu modeli możemy zamówić:

• 500 GB (7200 rpm) HDD
• 750 GB (5400 rpm) HDD [ tylko tańszy model ]
• 128, 256 lub 512 GB SSD
• do 8 GB RAM
• matryca 1680×1050 hi-res glossy (za szkłem)
• matryca 1680×1050 hi-res matt (bez szkła)

MacBook Pro 17″

Model 2.2 GHz Core i7 quad-core — $2,499

Za skromną kwotę otrzymujemy jedyną możliwą (standardową) konfigurację 17-tki. W komplecie wszystko znane z droższej 15-tki, poza matrycą, która ma 1920×1200 px, opcjonalnie matową.

Do tego możemy jeszcze domówić:

• 2.3 GHz Core i7 quad-core
• 500 GB (7200 rpm) HDD
• 128, 256 lub 512 GB SSD
• do 8 GB RAM
• matowy ekran

Podoba się uaktualnienie? Nie? Któregoś kupujecie? Dajcie znać.

We’ve since heard reliable confirmation that this information is accurate and that the expected release date is next Thursday, February 24th.

Będą? Nie będą?

MacBook Air 11.6" obok iMac 27"

Klawiatura do dnia dzisiejszego jest podstawowym narzędziem wejściowym do przenoszenia naszych myśli na ekrany komputerów. W swoim życiu pisałem na bardzo wielu — pamiętam czasy gumowej w ZX Spectrum, ogromnych gabarytów 101-klawiszową dołączaną do PC XT (taktowany 4.77MHz) oraz przeciętą na pół Microsoft Ergronomic Keyboard. Największą jednak frajdę sprawiła mi ta wbudowana moje dwa Thinkpady (te jeszcze za czasów IBM), z czego tego nowszego z nich jeszcze posiadam.

Wszystko jednak zmieniło się wraz z przesiadką na mojego pierwszego MacBooka kilka lat temu — model przed unibody. Ten ze srebrną klawiaturą. To była inna liga. Inny wymiar. Pisało się na niej wręcz idealnie. To właśnie między innymi z tego powodu uwielbiałem swojego MBP — dzisiaj trochę żałuję, że zdecydowałem się na model 17″, a nie mniejszą piętnastkę. Z czasem przesiadłem się na zewnętrzny monitor i Apple Wireless Keyboard, która nadal była bardzo dobra, ale już nie w tej lidze.

Obecne modele klawiatur Apple niezależnie czy zdecydujemy się na model bezprzewodowy czy z kablem, jak i te wbudowane w MacBooki, są praktycznie identyczne. Nie różnią się w zasadzie niczym między sobą jeśli chodzi o układ, rozmiar klawiszy czy wygodę pisania. Powinienem był napisać „nie różniły się” …

Ten tekst powstaje w iSpot w warszawskiej Promenadzie. Na MacBooku. Air. 11.6″. To ten maleńki ważący kilogram. Nazywany przez niektórych netbookiem, co muszę stwierdzić jest ewidentnym bullshit, jeśli w definicji tych wybrakowanych komputerków zawrzemy fakt, że znaczna większość ma mniejsze klawiatury, do których pamięć mięśni naszych palców nie jest dostosowana. Nowy MBA 11.6″ ma prawie taki sam rozmiar klawiszy jak w każdym innym — różnica polega na wąskim górnym rzędzie klawiszy funkcyjnych, które w absolutnie żaden sposób mi nie przeszkadzają. Mam jednak jedną małą uwagę przeczącą temu co pisał Engadget, Macworld i kilku innych …

Otóż skok klawiszy jest krótszy niż w innych klawiaturach Apple. Nieznacznie krótszy, ale różnica jest na tyle duża, że natychmiast to zauważyłem. Nie przeszkadza mi to podczas pisania tego tekstu, mam też wrażenie, że piszę jeszcze szybciej. Palce jakby szybciej przesuwają się po klawiszach ze względu na krótszy czas spędzany na przyciskaniu literek. Nowy Air 11″ jako maszyny tylko do pisania wydaje się być idealny, gdyby nie …

Ekran wysokiej rozdzielczości wygląda genialnie. Jeśli mnie pamięć nie myli jest to obecnie najgęstszy ekran dostępny w ofercie Apple. W połowie tego tekstu, pisząc w poziomu panelu admina WordPressa, skorzystałem ze skrótu Cmd i +, aby zwiększyć czytelność. Wzroku nie mam złego, jak już zamocuję soczewki¹, ale jest to na pewno aspekt, który każdy musi zbadać przed ostateczną decyzją zakupową. Jako kontra, mój blog jest bardzo czytelny ze względu na stosunkowo dużą czcionkę. Ekran ma też niestety tylko 768 pikseli w pionie, a stosunek boków wynosi 16:9 (13.3″ ma 16:10). Dock obowiązkowo trzeba przenieść na bok ekranu, aby okno Safari nie było węższe niż wyobraźnia większości polskich kierowców. Szkoda … tak sobie gdybam, że fajną alternatywą byłby ekran 16:10 o rozdzielczości 1280×800 …

Ta zabawka do mnie woła … Głosy w mojej głowie: precz!

P.S. Szeroka srebrna ramka wokół ekranu może nie jest najpiękniejsza, ale na żywo zupełnie mi nie przeszkadza.
P.P.S. Kolejka za mną zmusza do skończenia wpisu bez sprawdzania — ewentualne poprawki w domu wieczorem.

Update

Pamięci są taktowane 1066MHz, tylko FSB jest 800MHz.

Sent from a MacBook Air 11.6″.

Apple wczoraj po cichu umożliwił zamówienie jeszcze szybszego Core i7 do MacBooka Pro. Za skromne $200 dostajemy dodatkowe kilkaset megaherców.

Odpowiedź na pytanie „czy warto” pozostawiam kupującym.

David vs. Goliat — zdjęcie nawet nie oddaje jak kolosalna jest różnica w rzeczywiśtości. Dellowa 30-tka wydaje się być znacznie większa od iMac 27″ … 2″ więcej w górę i w bok robią różnicę.

Niestety muszę go oddać w poniedziałek do Apple, więc jeśli macie pytania to zostawcie komentarz.

Recenzja ukaże się w następnym numerze Mojego Jabłuszka.

Oryginalny wpis znajdziecie tutaj: Wymiana dysku, a poczynania Miłosza możecie znaleźć na Twitterze jako @meewosh.

Moje Jabłuszko właśnie potwierdziło, że nowe MacBooki Pro (early 2010) potrafią po Mini DisplayPort przenosić audio. Czyli wystarczy nam teraz przejściówka na HDMI, aby móc podłączyć je bezpośrednio do TV czy też kina domowego.

Źródło i zdjęcie: Moje Jabłuszko

Jeśli nie możecie spać bez posiadania informacji na którym procesorze graficznym aktualnie pracuje Wasz MacBook Pro, to polecam małe narzędzie o nazwie gfxCardStatus. Software jest darmowy i zgodnie z powyższym screenshotem, wyświetla na pasku menu literkę i lub n¹ wraz z chmurką przy pomocy Growl.

Aplikacja waży mniej niż cały kurz na moim biurku, a jest do pobrania tutaj:

MacUpdate — gfxCardStatus 1.5

Prześlijcie lepsze screenshoty to je wkleję! Smacznego!

—

Henge Docks wypuścił serię docków przeznaczonych dla całej gamy najnowszych MacBooków Pro (oraz nowego MacBook unibody). Dotychczasowe propozycje były ciekawe stylistycznie (w tym mój), ale nie widziałem jeszcze, żeby to był prawdziwy dock z przenoszeniem portów. Minusem tego rozwiązania jest naturalnie fakt, że każdy rozmiar ma wymaga innego docka. Naturalnie nie trzeba korzystać ze wszystkich kabli — tylko wybranych.

Warto zauważyć, że na stronie Henge Docks wisi informacja, że obecnie dostępne są tylko wersje dla modeli 13″ — na pozostałe można się zapisać i zostaniemy poinformowani emailem o dostępności.

Zapraszam na film od firmy Henge:

Mniam!

Link: Henge Docks

Źródło: MacNN

Z wykresu widać, że ogólny wynik wynosi w rejonie 6100 punktów — 50% szybciej od starego Core 2 Duo 2.8GHz. Ciekawe czy to są 32 czy 64-bitowe testy, bo mają znaczący wpływ na wyniki. Niemniej jednak są imponujące, a to wszystko pomimo dwóch rdzeni — spora zasługa tutaj zapewne należy się technologii TurboBoost.

W testach Handbrake 64-bitowy również pokazał znaczący wzrost — 19:54 kontra 32.19 sekund.

Gdybym dzisiaj kupował MBP to bez wahania wybrałbym model i5 lub i7 w 15″ z podwyższoną rozdzielczością oraz opcją anti-glare.

Na półki sklepowe wkrótce zawitają najnowsze modele serii MacBook Pro. Apple odświeżyło swoją mobilną linię Maków nie tylko o procesory. Pojawiło się kilka innych ciekawostek.

Procesory

Najważniejsze dla wielu, od dłuższego czasu oczekiwane, są bez wątpienia nowe Intele Core i5 i Core i7. Oraz brak Core i5/7 w modelu 13″, który wielu zabolał …

Nowa seria CPU obiecuje wzrost do 50% w wydajności nad poprzednią generacją Core 2 Duo. Są oczywiście wyposażone w technologię Turbo Boost, więc jeśli program nie wykorzystuje obu rdzeni, to podnoszone jest taktowanie pierwszego aż do 3.33GHz.

Grafika

nVidia 9400M została zastąpiona przez Intel HD Graphics, który to wspóldzieli 256MB RAMu z komputerem.

Wszystkie modele MBP od 15″ w górę dodatkowo zyskały nVidię GeForce GT 330M, która nie tylko jest znacznie szybsza, ale pobiera 30% mniej prądu niż poprzednik. Dodatkowo nie trzeba teraz przełączać się pomiędzy kartami — system sam robi to za nas w zależności od potrzeby. W końcu!

W przypadku modelu 13″ dostajemy GeForce 320M oraz brak dedykowanej karty graficznej.

Bateria

Największa rewolucja zdaje się być w dziedzinie pracy na baterii. Najmniejszy model 13-to calowy potrafi teraz pracować do 10 godzin na jednym ładowaniu, a więksi bracia od 8 do 9 godzin.

Pamięć

Wszystkie modele teraz są standardowo wyposażone w 4GB RAM z możliwością rozszerzenia do 8GB.

Ekran

W tej dziedzinie zmiany zaszły tylko i wyłącznie w modelach 15″. Opcjonalnie możemy zamówić sobie ekran hi-res (podobnie jak kiedyś było w modelu 17″) o rozdzielczości 1680×1050 px.

Dyski twarde

HDD w MBP zaczynają się teraz od 250GB w najtańszym modelu, poprzez 320GB w droższym 13″ i podstawowym 15″ do 500GB we wszystkich pozostałych. Najtańszego można dodatkowo podnieść do 500GB, a wszystkie pozostałe wyposażyć w SSD 128, 256 lub 512GB. Ten ostatni jest w wielu wypadkach droższy od samego komputera, bo wymaga dopłaty $1,450.

Adapter Mini DisplayPort <–> HDMI

Nie znalazłem go w ofercie, ale na stronach MacBooków Pro Apple wspomina o przejściówce z MDP na HDMI. Trochę to trwało, więc chętni na wydanie 150-200 PLN zapraszam wkrótce do sklepów. :-)

Zestawienie wszystkich modeli i opcji:

Ceny nowych MBP wg. Moje Jabłuszka (źródło informacji to zapewne iSource):

P/N, Opis, SRP brutto
MC374PL/A, MacBook Pro 13” Core 2 Duo 2.4GHz/4GB/250GB/GeForce 320M/SD, 4.699PLN
MC375PL/A, MacBook Pro 13” Core 2 Duo 2.66GHz/4GB/320GB/GeForce 320M/SD, 6.099PLN
MC371PL/A, MacBook Pro 15” Core i5 2.4GHz/4GB/320GB/HD Graphics/GeForce GT 330M 256MB/SD, 7,399PLN
MC372PL/A, MacBook Pro 15” Core i5 2.53GHz/4GB/500GB/HD Graphics/GeForce GT 330M 256MB/SD, 7.999PLN
MC373PL/A, MacBook Pro 15” Core i7 2.66GHz/4GB/500GB/HD Graphics/GeForce GT 330M 512MB/SD, 8.799PLN
MC024PL/A, MacBook Pro 17” Core i5 2.53GHz/4GB/500GB/HD Graphics/GeForce GT 330M 512MB/SD, 9.199PLN

Ceny w iSpotach z kolei (jako zapowiedzi) są znacznie wyższe niż te podane powyżej …

Zostały odkryte nowe symbole MacBooków Pro, modeli od dawna oczekiwanych, wyposażonych najprawdopodobniej w Intel Core i5 i i7. Są opisane jako modele „dobre”, „lepsze” oraz „najlepsze”. Ceny sugerują, że chodzi o trzy wersje 15″ oraz jedną 17″. Wygląda rownież na to że ceny MacBooków Pro ulegną zmianie — podstawowy model będzie droższy o $100 ($1,799), topowy 15″ ciut tańszy ($2,199), a siedemnastka spadnie o całe $200 do $2,299. Model pośredni pozostanie niezmieniony ($1,999).

Apple ma bardzo napięty kalendarz ze wszystkimi zapowiedziami w tym roku — od iPad i iPhone poprzez nowy SDK, nowe MacBooki Pro oraz również oczekiwany MacBook Air. Zastanawiam się czy przypadkiem ten ostatni nie jest odkładany w czasie ze względu na iPada, pomimo że cenowo nie jest konkurencyjny. W każdym razie będzie to bardzo napięty rok dla Apple i mam tylko nadzieję, że wzorem firm motoryzacyjnych nie ucierpi na tym jakość. Sam nadal wyczekuję chociażby iLife ’10.

(ź) Electronista

Mam nadzieję, że wkrótce zobaczymy nowe modele to będę miał powód na upgrade swojego.

Link do strony: Geekbench MacBookPro6,1

Drugi link: Geekbench cached by Google

Screenshot:

Dzisiaj mija 550 dni odkąd odebrałem swojego MacBooka Pro 17″. Model jest tzw. „early 2008″ wyposażony w procesor 2.5GHz, dysk 250GB 5400rpm i matowy ekran hi-res 1920×1200 px.

Ostatnie półtora roku pozwoliło mi przede wszystkim zweryfikować moje potrzeby komputerowe – Mac pojawił się wraz z przeprowadzką do nowego mieszkania. Miał być mocny z przeznaczeniem jako desktop replacement – w poprzednich miejscach zamieszkania zawsze miałem peceta w obudowie big tower. Ostatnie miesiące dodatkowo przyczyniły się do unieruchomienia MBP. Pojawił się stojak Rain Design oraz 24″ monitor zewnętrzny i czasami mam wrażenie, że nie był to najlepszy pomysł. Ilość kabli podłączonych do niego na stałe również się zwiększyła – do słuchania muzyki podpinam światłowód łączący iTunes z kinem domowym, na archiwum fotograficzne przeznaczyłem zewnętrzny dysk Western Digital MyPassport Studio 500GB na FireWire 800 (zastąpił starszy 320GB), urządzeniem wskazującym jest tablet Wacom Intuos4 podłączony po USB, a złącze DVI zajęte jest przez LCD. Metamorfoza w laptopa trwa niewiele, w końcu odłączenie czterech kabli i zasilania to zaledwie parę sekund, ale wrodzone lenistwo powoduje, że często mi się po prostu nie chce. Rozwiązaniem mogłoby być narzucenie sobie dyscypliny i wykorzystywać go stacjonarnie tylko i wyłącznie do obróbki zdjęć. Tylko, że tablet przydaje się również podczas kilku innych czynności …

Mobilność

MBP 17″ jest duży – nie da się tego ukryć. Stojąc samotnie można go pomylić z 15-calowymi laptopami, ale stojąc obok widać o ile jest szerszy. Wysokość samego ekranu jest identyczna jak w moim starym 15″ Thinkpad T60p (zresztą pionowa rozdzielczość też – 1200px), natomiast jest znacznie szerszy (1600 vs. 1920 px – Thinkpad nie ma ekranu panoramicznego, jest 4:3). Podstawa z klawiaturą jest też podobnej głębokości.

Wygoda pracy na tak dużej maszynie jest porównywalna z satysfakcją jaką przynosi dobry masaż pleców. Stabilnie leży na kolanach i jest mnóstwo miejsca na podparcie dłoni na rozległej aluminiowej powierzchni. Nie należy też do wagi piórkowej – 3kg robią swoje podczas noszenia go po domu. Chwytanie go w jedną rękę też jest nie prostą czynnością – zazwyczaj dodatkowo unieruchamiam go pod pachą, bo po prostu boję się że mi wypadnie podczas siłowania się z drzwiami od balkonu.

Do przenoszenia i przewożenia Maka zakupiłem torbę Crumplera, która jest znakomita. Rozmiar już po godzinie jednak daje się we znaki i zaczynam wtedy marzyć o MacBook Air.

Ekran

Wybór na model 17″ padł głównie ze względu na ekran. Rozterka trwała dobry miesiąc i w końcu doszedłem do wniosku, że gabaryty przeboleję bardziej niż niższą rozdzielczość modelu 15″. iSpot w Złotych Tarasach nawet pozwolił mi zasymulować warunki domowo-kanapowe (wytargali duży fotel) oraz biurkowe i przez godzinę przesiadałem się z jednego na drugi jak kretyn.

W 2008 roku były do wyboru dwie rozdzielczości w modelu 17″ – 1680 x 1050 lub hi-res w 1920 x 1200 z nowoczesny podświetleniem LED. Dodatkowo można było zdecydować się na wykończenie matowe lub glossy – zdecydowanie wybrałem to pierwsze. Wrażenia są pierwszorzędne!

Siedząc na balkonie i mając słońce za plecami, świecącym prosto w ekran, mogłem w końcu pracować bez problemów. Thinkpad w takiej sytuacji miał kompletnie nieczytelny LCD. W nocy z kolei, obniżenie jasności do minimum nie męczy wzroku. Odwzorowanie kolorów odbiega rzeczywistością od Eizo, ale spodziewałem się tego – wszystkiego nie można mieć.

Zdecydowanie jest to najlepszy element całego MacBooka Pro.

Klawiatura

Przez lata byłem przyzwyczajony do klawiatury Thinkpada – uważam ją do dnia dzisiejszego za jedną z lepszych na jakich pisałem. MacBook Pro z początku 2008 nie dorobił się tej klawiatury, która obecna jest dzisiaj w Makach, jednak pisze się na niej jeszcze lepiej niż na Thinkpadzie i zaryzykuję twierdzenie, że nawet ciut lepiej niż na Apple Wireless Keyboard (którą również używam na co dzień). Podświetlenie w nocy jest niewątpliwie ogromną zaletą – szkoda, że najnowszy MacBook biały go nie posiada …

Trackpad

Zawsze byłem przeciwnikiem wszelkiej maści dotykowych rozwiązań – preferowałem łechtaczki montowane w Thinkpadach. Głównie brakowało mi możliwości scrollowania, a Thinkpadowy sutek wystający pośród klawiszy pozwalał na to z dużą dozą wygody. Dopiero trackpad z technologią multitouch i gestami przekonał mnie do siebie. Teraz nie wyobrażam sobie już laptopa bez gestów i ułatwień jaki oferują.

Niedługo po zakupie zaczął mi chybotać przycisk trackpadowy i za żadne skarby nie mogłem sobie z nim poradzić. Próbowałem oczyścić go wokół za pomocą brzegu kartki papieru, przedmuchać go powietrzem, wciągnąć cokolwiek mogło tam zalegać odkurzaczem – nie nie pomagało, więc postanowiłem z tym żyć. Krótko po tej decyzji MacBook Pro zaakceptował moje pogodzenie się z tym przykrym faktem i przestał mi robić na złość – przycisk zachowuje się od blisko roku wzorowo.

Obudowa

Poprzednie laptopy nigdy mi się nie nagrzewały tak jak MBP – obudowa wykonana z aluminium jednak zdecydowanie lepiej przewodzi ciepło niż plastik. Lato, podczas intensywnych prac zdjęciowych z Makiem na kolanach, bywało nieprzyjemne. Podczas upałów potrafił się rozgrzać do temperatur parzących gołą skórę – podkłada lub długie nogawki były wtedy obowiązkowe. Ponoć nowe wykonane w technologii unibody już nie grożą procesami sądowymi za poparzenia trzeciego stopnia.

Powyższe jednak nie jest największym problemem – lato również powoduje, że człowiek się poci. Szczególnie, gdy opiera ręce na ciepłej obudowie w pełnym słońcu. W paru miejscach niestety spowodowało to delikatne czarne wżery w aluminium, co mnie bardzo demotywuje. Spowodowane jest to gorszą jakością samego materiału i niestety znane jest wiele podobnych przypadków. Moje wżery są na szczęście bardzo delikatne i niemal niezauważalne – naturalnie poza estetyką nie wpływa to w żaden sposób na samą pracę komputera.

Osiągi

Wyposażony w Core2Duo 2.5GHz i 4GB RAM, MacBook Pro sprawuje się znakomicie jako komputer do ogólnego zastosowania. Dopiero obciążenie go obróbką większej ilości zdjęć o dosyć dużych rozdzielczościach (15MP+) lub renderingiem filmów HD w iMovie/Final Cut wymaga cierpliwości od użytkownika. Co ciekawe – filmy w 720p renderuje całkiem sprawnie, problemy dopiero pojawiają się przy 1080p, a czasy wydłużają się do kilku godzin z kilkudziesięciu minut.

Niedawno również eksperymentowałem z korzystaniem z dwóch ekranów zamiast jednego – wygoda oczywiście przednia, szczególnie przy pracy w Lightroom gdzie na jednym ekranie zarządzałem narzędziami, a na drugim miałem wyświetlone na pełnym ekranie aktualne zdjęcie. Niestety karta graficzna w tym trybie znacznie spowalnia i zmusiła mnie do powtórnego korzystania z trybu lustrzanych ekranów (ta sama zawartość na obu monitorach).

Podsumowanie

Komputer jest fenomenalny. Sprawdza się w każdych warunkach, poza dłuższym noszeniem na plecach. Jako, że często podróżuję samochodem to nie jest to dla mnie problemem, jednak gdybym miał poruszać się cały dzień po mieście to zdecydowanie skusiłbym się na mniejszy rozmiar.

Ekran, klawiatura i trackpad spisują się wzorowo w każdych warunkach, a sam MacBook Pro jeszcze mnie nie zawiódł.

Zastanawiam się nad przyśpieszeniem go poprzez zastosowanie dysku twardego SSD lub 7200rpm. Przeszkodą jest cena tego pierwszego oraz zwiększony pobór prądu tego drugiego. Ponadto, można w tej serii MBP zamontować 6GB RAMu bez problemów – temat też do rozważenia.

Jeśli nie macie pieniędzy na nowego MBP, a znajdziecie starszego w dobrej cenie oraz przede wszystkim w dobrym stanie to nie zastanawiajcie się. Design może i lekko się zestarzał, ale funkcjonalność pozostaje na takim samym poziomie jak w nowszych maszynach, a jako nagrodę łatwiej znaleźć sztukę z matowym ekranem.

Na CES 2010 Intel oficjalnie zaprezentował nową linię Core i3, i5 i i7 w wersji mobilnej. To właśnie ten drugi był od dawno posądzany o przyszłość w odświeżonych laptopach Apple. Jest duża szansa, że dowiemy się więcej na zapowiadanej przez Apple imprezie 27. stycznia, czyli za niecałe dwa tygodnie.

Uaktualnienie:

Intel przeprosił za błędnie przygotowaną grafikę – obecnie poprawiona przedstawia do wygrania HP Envy z procesorem Core i5.

Przepis dla MacBook (wszystkie modele), MacBook Pro (wszystkie), MacBook Air i PowerBook G4 (15″ Double-Layer SD):

1. Naładuj baterię do pełna aż dioda na konektorze MagSafe zaświeci się na zielono oraz piktogram baterii na pasku w OS X pokazuje, że jest pełna.
2. Poczekaj 2 godziny podpięty do ściany po naładowaniu baterii do pełna – można naturalnie w tym czasie pracować.
3. Rozłącz kabel od zasilacza i pracuj na baterii.
4. Po pojawieniu się ostrzeżenia o rozładowaniu baterii zapisz wszystkie niezbędne dokumenty i kontynuuj pracę. Po rozładowaniu się baterii komputer automatycznie się uśpi.
5. Wyłącz komputer lub poczekaj 5 godzin lub więcej (przez noc).
6. Podłącz zasilanie i poczekaj aż bateria ponownie się naładuje do 100%.

Dla starszych laptopów Apple (iBook i Powerbook G4 poza powyższym):

1. Nałąduj baterię do pełna – zielona dioda musi się zaświecić na ładowarce.
2. Rozłącz zasilanie i pracuj dopóki komputer nie przejdzie w stan uśpienia. W tym momencie bateria jest dostatecznie rozładowana, aby ją skalibrować.
3. Podłącz zasilanie i poczekaj aż się naładuje do pełna.

Źródło: Apple Portables: Calibrating your computer’s battery for best performance

Podziękowania dla Popydo za zwrócenie uwagi na zagadnienie.

Plugin można pobrać z następujących linków:

iSpazz by Keindesign

Link bezpośredni do ściągnięcia iSpazz

Aby zainstalować plugin, wystarczy rozpakować zipa i przenieść plik Backlight Visualizer.bundle do katalogu:

~/Library/iTunes/iTunes Plug-ins/.

Polska ścieżka: ~/Biblioteka/iTunes/iTunes Plug-ins/

Następnie w iTunes musimy wybrać z menu Widok/Efekty wizualne/Backlight Visualizer (View/Visualizer/…). Po właczeniu piosenki wystarczy z tego samego menu wybrać Pokaż Wizualizację i voila! Domowe disco!

Kolegi oczy uległy znacznemu rozszerzeniu, gdy po 30 sekundach zalogowałem się na swojego Maka i zacząłem zdalnie go kontrolować – rozszerzyły się na tyle, że zacząłem zastanawiać się czy nie brał z wrażenia czegoś mocniejszego przed wyjściem z domu. Po przekopiowaniu przez WiFi niezbędnych dodatków w stylu KeyRemap4Mac, Flip4Mac oraz Perian miałem chwilę dla siebie z małym cacuszkiem …

Krytykowany przeze mnie błyszczący ekran okazał się bardzo przyzwoity w pokoju – niestety nie skorzystałem z niego na balkonie, gdzie lubię stukać w klawiaturę, ale podejrzewam, że w słońcu nie byłoby już tak wesoło … W każdym razie w warunkach pokojowych ze światłem bocznym w ogóle mnie nie rozpraszał – no może poza momentem restartu, podczas którego zacząłem się dodatkowo martwić zmarszczkami, które niestety pojawiają się z wiekiem. Kolory były również jak najbardziej zadowalające – poprawa w stosunku do poprzednika (testowanego w iSpocie) jest znacząca, przynajmniej subiektywnie jeśli chodzi o moje własne zdjęcia.

Klawiatura jest oczywiście rewelacyjna – nie podoba mi się już tak bardzo podświetlenie jak w moim MBP poprzedniej generacji (early 2008), ale de gustibus non est disputandum. Znakomite wyczucie klawiszy momentalnie przypomniało mi chwile, gdy korzystam z zewnętrznej klawiatury Apple Wireless – nie ma między nimi praktycznie żadnej różnicy. Nie będę również ukrywał słów wydobywających się z ust kolegi, chwalących tą metodę komunikacji – słowo zajebista padało tak samo często jak kupię też bezprzewodową!

Trackpad – tutaj niestety napotkałem pierwszy opór. Nie nie … nie chodzi mi o zbyt duże tarcie palców po jego szklanej powierzchni, tylko o mentalne przestawienie się z modelu z przyciskiem na dole, czyli z mojego. W zwyczaju mam opierać kciuk na przycisku podczas tanecznego przedstawienia gestów na nim – nie wiem nawet czy wynika to z jakiegoś podświadomego przyzwyczajenia czy po prostu częściej klikam korzystając z przycisku zamiast puknięcia palcem – w każdym razie wielokrotnie wykonywałem dwupalcowe gesty z powodu opierania dużego palucha na powierzchnii pada. Jednak on sam jest genialny – przyjemny w dotyku, niesamowicie wygodny w użyciu oraz dla preferujących coś wciskać – gładziutko ugina się dolna cześć z wyczuwalnym klikiem, która to symuluje osobny przycisk. Myślę, że wystarczyłoby mi kilka godzin, aby przestawić pamięć mojej ręki do nowego układu i więcej już nie zastanawiałbym się nad tym problemem.

Pracowaliśmy kilka godzin na baterii – nie liczyłem, ale znacznie dłużej niż na moim rocznym MBP 17″. Może i nie wystarczy zasilania na 7 godzin, ale ta 1-2 godziny róznicy jest wyraźnie wyczuwalna. Zazdroszczę!

Niestety nie miałem okazji przetestować komputera przy moich podstawowych czynnościach w Photoshopie czy Lightroom, ale możliwe że niedługo zostanie zakupiony LR, więc postaram się dobrać do niego w celu zdobycia doświadczenia z wolniejszym procesorem oraz nową nVidią 9400M. Sam OS X był nieznacznie wolniejszy niż u mnie – oczywiście wrażenia subiektywne na przykładzie reakcji samego systemu na zadania kopiowania, Expose czy Spaces – niewykluczone, że różnicę przede wszystkim robi 2GB vs. 4GB RAMu, jednak pracowało się na nim szybko i bez przeszkód.

Największy dyskomfort jednak sprawiał ekran i to o dziwo nie przez szklaną powierzchnię tylko z powodu małej rozdzielczości – przywykłem do 1600×1200 w 15″ na moim Thinkpadzie, a teraz rok czasu pracuję w 1920×1200 – przenosiny na zaledwie 1280×800 były szokujące – strasznie mało informacji mieści się za jednym razem na ekranie. Na tyle mało, że zapewne przeniósłbym Docka na lewą stronę ekranu, aby zapewnić sobie dłuższe okno w Safari. Nie da się ukryć, że nawet te kilka pixeli zabieranych przez zakładki w przeglądarkach WWW byłyby mile widziane – Safari 4 beta gdzie jesteś?!?!

Jeszcze tydzień temu byłem przekonany o wyposażeniu się w ten model zamiast MacBooka Air wzorem Przemka Pająka z powodu ceny oraz większych możliwości graficznych najlżejszego MacBooka – dzisiaj jednak musiałbym się wstrzymać do potwierdzenia lub odrzucenia krążących plotek o pojawieniu się po 6 latach rozwijaniu kolejnej wizji Steve’a Jobsa. Powyższe zdjęcie tłumaczy wszystko – jest po prostu cool i zapewne jeśliby powstał – po prostu by działał wzorem innych produktów Apple. Osobiście czekam na takie cacuszko – idealna zabawka do przeglądania zdjęć w terenie – oby tylko miał port USB lub czytnik CF …

UWAGA: Działa z OS X 10.5.6, 10.5.7 i 10.5.8.

Ważne: 10.6 Snow Leopard uruchamia sam z siebie czteropalcowe gesty na starszych sprzętowo kompatybilnych Makach.

Od dłuższego czasu biję się z myślami czy o tym napisać, ale jest to już opisane w tylu miejscach, że nie zrobi to chyba większej różnicy …

Oto jego słowa opisujące całe zajście, jej przebieg, naprawę nowego MacBooka alu oraz porady co robić i jak uniknąć jeszcze poważniejszych konsekwencji:

Czołem,

Moja historia wygląda tak:

W środę 4 marca przy porannej kawie w pracy wywróciłem filiżankę z kawą na macbooka (najnowsza seria alu 2,4GHz, 4GB). Kawa z mlekiem, słodzona, pycha. Przez około 4 sekundy po prostu patrzyłem oniemiały co się dzieje, nie mogąc uwierzyć co się stało. Po tych około 4-5 sekundach podczas, których postarzałem się o 5 lat, zacząłem już zachowywać się tak jak należy, tzn. obróciłem laptopa do góry nogami. W międzyczasie kolega z biurka obok przyniósł mi papierowe ręczniki, które posłużyły do wycierania ściekającej już teraz wszystkimi otworami kawy. Kawa wyciekała np. przez złącza USB i port Ethernet. Podczas tego obracania musiałem nacisnąć przypadkowo przycisk od zasilania, gdyż zanim dotarło do mnie, że powinienem wyłączyć komputer, to na ekranie już był komunikat: „Czy na pewno chcesz wyłączyć komputer?”. Ponieważ nie działał touchpad (płynęła po nim kawa), więc wszystko zrobiłem cały czas działającą klawiaturą. Nawet przytomnie odpowiedziałem na pytanie Firefoxa, który zapytał się czy ma przywrócić karty po ponownym uruchomieniu :) Po wyłączeniu komputera błyskawicznie już zdjąłem klapę od baterii i dysku twardego i wyjąłem baterię. W sumie od zalania do wyjęcia baterii minęły może 2 minuty, wiem długo, dużo za długo, ale nie mam zbytniego doświadczenia w zalewaniu laptopów kawą, działałem intuicyjnie. Dzięki Bogu, że w nowych macbookach wyjęcie baterii zajmuje w sumie 3 sekundy, nie wiem co bym zrobił, jakby to był np. najnowszy 17” MBP Pro, w którym wyjęcie baterii wymaga już niezłych sztuczek,  w szczególności odkręcenia całego dolnego panelu.

Kilka kolejnych minut siedziałem oniemiały trzymając macbooka do góry dnem, wycierając kawę, która ładnie spływała w róg komputera (w to miejsce skąd wyciągnąłem baterię). Przez najbliższą godzinę gdy komputer nieco podsechł (a przynajmniej mi się tak wydawało), cudem powstrzymywałem się od włączenia, choćby na chwilkę, żeby sprawdzić czy działa. Okazało się potem, że dobrze zrobiłem.

Pierwsza myśl, zadzwoniłem do kumpla, do którego mam pełne zaufanie w sprawach komputerowych, żeby po drodze do biura przywiózł komplet malutkich śrubkręcików. „Będziemy rozkręcać!”. Tej myśli trzymałem się jakieś 10 minut, po czym uznałem, że tacy z nas specjaliści, że możemy mieć potem problem ze skręceniem, nie mówiąc o wyczyszczeniu. Wpisałem w google’u hasła: „naprawa macbook wrocław” i znalazłem tę stronę:

http://www.macdoktor.info/

Zadzwoniłem, chwilę porozmawiałem, w międzyczasie usłyszałem, że jak mam zamiar najpierw sam pogrzebać w komputerze, to ten serwis już się później nie podejmuje dalszych prac. Po chwili wahania, zrezygnowałem z samodzielnego grzebania w zalanym kompie i poprosiłem bardzo uprzejmego Pana o zabranie komputera. Specjalista był u mnie za niespełna godzinę. Spisaliśmy protokół odbioru komputera, zostałem pochwalony za szybkie wyjęcie baterii i mój macbook pojechał na serwis. Jeszcze w międzyczasie odkręciliśmy dysk twardy (jedna śrubka w macu alu), na którym na szczęście nie było ani jednej kropli kawy (oczywiście backupu nie posiadam, jutro nauczony całą tą sytuacją jadę kupić jakiś przenośny HDD i uaktywnić Time Machine). Ja tymczasem usiadłem do jakiegoś starego Asusa i zacząłem dalej pracować. Po pierwsze ujawniła się potęga Gmaila, całą pocztę miałem tak jak wyłączyłem Firefoxa na macu, super sprawa, bez tego byłbym przez te kilka dni ugotowany. Po drugie kto pod Windą wymyślił, że programów nie zamyka się japko+Q, a okien japko+W. W ogóle gdzie jest japko? Dlaczego nie działa multitouch? Dlaczego w Eksploratorze Windows nie mogę złapać katalogu i przeciągnąć go do bocznego panelu tworząc skrót? Z tymi i innymi problemami walczyłem przez kolejne dwa dni jakie pozostały do weekendu.

W międzyczasie byłem na bieżąco informowany z serwisu co się dzieje. Jak usłyszałem przez telefon, że macbook został na tyle skutecznie zalany, że każdy większy chip został z płyty wylutowany, oczyszczony pod spodem i z powrotem wlutowany, to mało nie zemdlałem. No cóż i tak już nie mam po tym zalaniu gwarancji…. Na szczęście potem przyszła informacja, że płyta główna działa, nie wiadomo jeszcze co z klawiaturą, która jest ponoć przymocowana za pomocą 60 śrubek. Gdyby była zepsuta, to Apple nie sprzedaje jej osobno, tylko można kupić, ale z całym topcasem, czyli w zasadzie z całą obudową, koszt drobne 1300 zł! Moje męczarnie trwały cały weekend, już zacząłem liczyć, czy stać mnie w chwili obecnej na nowego maca, ale na szczęście rano w poniedziałek informacja: Oprócz jednego rezystora, który należało wymienić, wszystko inne zostało oczyszczone i działa!. Uff, jedyne co pozostało to bardzo lekki zapach kawy :) podobno zniknie po kilku miesiącach. Miałem szczęście, że bardzo szybko wyciągnąłem baterię i że udało mi się powstrzymać od prób włączenia. Podobno takie eksperymenty bardzo źle się kończą (dym z komputera, itd.). No i miałem też szczęście, że kawa nigdzie nie dostała się do matrycy, gdyż naprawa tego jest już niemalże niewykonalna. To wszysko, bardzo chciałem polecić ten serwis, który uratował mój komputer. Ta kawa kosztowała mnie 1000 zł. Myślę, że załączone zdjęcia pokażą nakład pracy jaki został wykonany. Mając to na uwadze, na uznanie zasługuje tempo w jakim została wykonana naprawa. Kawę wylałem w środę, w poniedziałek przed południem mam maca przed sobą i wszystko działa. Jak dla mnie, to super błysk! Przy okazji dowiedziałem się, że jestem pierwszy w Polsce, który co kolwiek wylał na nowego maca alu i firma ta nie za bardzo miała doświadczenie w naprawie tych modeli. No cóż, po moim przypadku z pewnością tego doświadczenia nabrali :)

Porady sytuacyjne, gdy wylejesz na laptopa jakiś napój:

• obróć go do góry dnem, to nie czas na sentymenty, że kawa czy cola wyleją się na dywan, trudno
• jeżeli pracujesz na zasilaniu, natychmiast odłącz wtyczkę – NATYCHMIAST!
• natychmiast wyłącz komputer
• wyjmij baterię tak szybko jak to tylko możliwe
• wezwij fachowca

Czego nie wolno robić:

• pod żadnym pozorem nie próbuj np. po godzinie gdy komputer nieco przeschnie podłączyć sprawdzić, bo „może jeszcze działa”

Pozdrawiam i życzę nigdy takich przypadków nie doświadczać osobiście.

Pozdrawiam

mmmaslov

Oto nadesłane zdjęcia pechowego, ale już szczęśliwego Maka:

MCE dostarcza OptiBay również razem z dyskami twardymi – do wyboru tradycyjnie od 250GB do 0.5TB, czyli przy RAID 0 (Stripe) możecie mieć w sumie 1TB (pod warunkiem wymiany pierwszego dysku oczywiście).

OptiBay dodatkowo odpowiada na zapytania S.M.A.R.T. wysyłane przez OS X, więc będą widoczne wszelkie ostrzeżenia w przypadku podejrzewanego padu.

Możliwości tego setupu są imponujące. Możemy zdecydować się na redundancję i zastosować RAID 1 (mirror) lub połączyć oba dyski, aby maksymalnie wykorzystać ich przestrzeń. Osobiście korzystałbym z nich jednak jako dysku systemowego, a ten drugi do przechowywania zdjęć (sporo ich się ostatnio robi).

Dla dwu-systemowców jest też opcja zainstalowania Windows na nowym nabytku – bez potrzeby partycjonowania.

Ale to nie koniec – zostajemy przecież z bezużytecznym napędem SuperDrive. Wystarczy jednak dokupić od MCE zewnętrzną obudowę i można wtedy z niego korzystać na takiej zasadzie jak użytkownicy MacBook Air – przez port USB.

Niestety MacBook i MacBook Pro 15″ stosują niestandardowe 9.5mm napędy, co uniemożliwia włożenie ich do zewnętrznej obudowy. Można je wtedy oddać do MCE i w zamian otrzymać przenośną nagrywarkę DVD na USB lub odmianę biurkową (pewnie zasilana z gniazdka ściennego) na USB i FireWire.

Ceny zaczynają się od $129 ($99 za ATA do PB G4) za samo OptiBay do $249 za wersję z dyskiem 500GB.

Podejrzewam, że więkoszość z Was będzie preferowała samemu zakupić dysk – przypominam, że są dostępne mniej lub bardziej energooszczędne HDD na rynku. Poza tym laptop z dwoma dyskami na pewno będzie szbyciej zżerał baterię.

W każdym razie bardzo mi się ten pomysł spodobał – w drugim półroczu (jak mnie nie dopadnie jakoś strasznie ten kryzys) postaram się zamówić OptiBay do zainstalowania w moim MBP.

Opis oraz zdjęcia możecie zobaczyć tutaj: Polska prezentacja MacBooka Pro 17″ (…)

Ciekawe kiedy pojawią się Polsce …

• uruchamiamy Terminal
• wpisujemy killAll Dock

Proces konfiguracji nowego komputera jest bajecznie prosty – nie będę się tutaj na ten temat rozpisywał, ponieważ na pewno każdy sobie poradzi. W każdym razie po wybraniu języka systemu, klawiatury i założenia konta użytkownika system poprosił o wybranie WiFi do którego chciałbym się podłączyć.

Klawiatura i Touchpad:
Pierwszą rzeczą jaką zrobiłem to wszedłem do System Preferences (Preferencje Systemowe chyba – język OS X mam ustawiony na angielski) i ustawiłem jak zachowywać się ma klawiatura oraz touchpad.

W przypadku klawiatury zmieniłem jedynie szybkość powtarzania przy przytrzymaniu klawisza oraz żeby automatycznie podświetlała się w przypadku, gdy robi się ciemno.

W konfiguracji touchpad’a natomiast zmieniłem dużo więcej. Jako użytkownik Windows od wersji 3.0 (czyli pewnie z 18-20 lat?) jestem przyzwyczajony do prawego przycisku myszki. Standardowo w Mac’ach wywołuje się go poprzez przytrzymanie klawisza CTRL i kliknięcia. Dzięki funkcji multi-touch teraz poprostu klikam dwoma palcami równocześnie, aby uzyskać ten sam efekt – wprost rewelacyjne rozwiązanie. Dodatkowo uruchomiłem „Tap to click”, czyli ‘pacnięcie’ jednym palcem w pad staje się odpowiednikiem lewego przycisku.

System Preferences:
Generalnie przejrzałem wszystko po kolei. Wprowadziłem drobne poprawki, np. screensaver, zmieniłem parametry oszczędzania energii i tym podobne bzdury. W zakładce International (Międznarodowe) ustawiłem polskie złote, sposób wyświetlania daty itp. Prawdopodobnie to nie będzie koniecznie w przypadku wybrania języka polskiego jako języka główny systemu.

W zakładce Security (Bezpieczeństwo) włączyłem Firewall na zatwierdzanie poszczególnych aplikacji ręcznie. Nie mam jeszcze doświadczenia z tym, więc wolę widzieć jakie programy domagają się dostępu do internetu i vice-versa.

Pod ikonką Sharing (Udostępnianie?) uruchomiłem funkcję File-Sharing, aby móc dostać się do plików na moim PC. O dziwo po parunastu sekundach w głównym oknie Finder’a pojawił się link do zasobów mojego drugiego notebook’a. Przegrałem parę giga muzyki bez najmniejszych problemów.

Tyle w skrócie – postaram się skupić na bardziej szczegółowych rzeczach jutro. Prawdopodobnie zacznę od funkcjonalności Dock’a.