Odkąd zastąpiłem napęd SuperDrive w swoim iMaku dyskiem SSD¹ to oczywiście nie miałem jak odtwarzać krążków DVD. Tak po prawdzie to nawet mi go nie brakowało, ale powoli zbliżam się do końca swojego audiobooka, a kolejnego dostałem w prezencie na płycie i wypadałoby go zgrać do iTunes. Miałem zdecydować się na Plextora, który jest całkiem ładny i przede wszystkim nie ma tacki, ale akurat składałem zamówienie w sklepie i pomyślałem sobie, że to dobry moment na zakup. W ofercie sensowny był tylko Asus Extreme Slim DVD-coś-tam-dalej, więc takiego też wziąłem.

Pudełko czarne, mało interesujące i znacznie większe niż powinno być — w środku napęd przecież ma być extreme i slim!

W środku dołączono intrukcję, płytę na którą dopiero spojrzałem na powyższym zdjęciu pisząc ten akapit, oraz kabel miniUSB -> 2x USB. Tak … napęd wymaga dwóch kabli USB, które zapewnią mu wystarczająco dużo prądu.

Napęd jest wykonany z metalu, który wygląda jak stal szczotkowana … tyle, że to chyba aluminium. Wszystkie cztery boki są z kolei wykonane z błyszczącego plastiku. Całość, łącznie z metalem, niestety przyciąga odciski palców szybciej niż prostytutka klientów pod Dworcem Centralnym.

Jako, że Maki generalnie są lepsze od pecetów, oraz jako że nie miałem najmniejszego zamiaru poświęcać dwóch portów USB dla napędu, podłączyłem go tylko jedną wtyczką. Poszedł. Bez problemów.

Nie jest to szczyt marzeń ani designu², ale napęd jest w miarę atrakcyjny i mieści się na podstawce iMaka bez problemów. Najważniejsze, że będę mógł bez przeszkód posłuchać trylogii Millennium …

Miłego weekendu!

Najciekawsze wzrosty zanotował najtańszy iMac 21.5″ — szybsze od niego (ze starszych modeli) są tylko i7-ki z 2009 i 2010. Nieźle …

Klik powiększa!

Wyniki z tego co widzę są w wersji 32-bitowej — to informacja dla tych z Was, którzy opłacili Geekbencha i mają to w wersji 64-bitowej.

• iMac Benchmarks (Early 2011)

Grzebałem dzisiaj necie w poszukiwaniu benchmarków najnowszych iMaków mid-2011. Co jak co, ale powinny powalać, szczególnie patrząc na zyski jakie zaliczyły najnowsze MacBooki Pro. Na powyższej tabelce możecie zobaczyć zestawienie procesorów w najnowszych modelach. Najbardziej interesujące są kolumny Core/Threads oraz Max Turbo — ta ostatnia wartość to prędkość procesora gdy nie są wykorzystywane wszystkie rdzenie.

Kolejna tabela podsumowuje wyniki w czterech kategoriach. Jak widać, różnice pomiędzy najtańszym, a najdroższym nie są powalające, ale momentami dosyć znaczne. Z tego co wiem, żaden z powyższych nie ma dysku SSD.

Te same testy przeprowadzone na modelach z 2010 roku. Poniekąd można też sobie przyrównać do modeli 2009 jak mniej więcej orientujecie się o ile są wolniejsze. Polecam porównanie sobie wyników pomiędzy tymi dwoma tabelami. Pamiętajcie, że patrząc po benchmarkach warto zerknąć na te testy, które są zbliżone do czynności, które sami wykonujecie. Co z tego, że kupicie najdroższy model, jeśli wykorzystujecie go jedynie do WWW.

Poniżej wykresy powyższych testów. Zestawione są modele 2011 ze starszymi z 2010 roku:

Źródło: Forum MacRumors

Konfigurując sobie iMaka 27″ BTO zauważyłem, że strona pozwala na wybranie SSD jako jedyny dysk — dotychczas można było tylko specyfikować go w połączeniu z HDD. Średnio się to opłaca tak na marginesie — 1 TB + 256 GB SSD kosztuje tylko $100 więcej. Ciekawe czy to błąd w konfiguratorze …

Pomimo, że SSD jest traktowany przez dokumentację Apple jako dodatkowy dysk, to jeśli się na niego zdecydujemy, Apple właśnie na nim zainstaluje cały system. HDD wtedy służy do przetrzymywania nadmiaru naszych danych.

Właściciele najnowszych iMaków będą teraz mieli możliwość podłączenia dwóch kolejnych monitorów — trzy ekrany były dotychczas dostępne tylko dla Maków Pro¹.

Nie wątpię, że znajdzie się kilku designerów z kompletem ekranów, którzy teraz będą mogli śmiało zdecydować się na tańszy komputer, zaspokajający ich potrzeby powierzchniowe.

iMac 21.5″

Dostępne są teraz dwa modele w cenie $1199 i $1499. Tańszy wyposażony jest w:

• Intel Core i5 2.5 GHz quad-core (6 MB L3 cache)
• 500 GB HDD 7200 rpm
• AMD Radeon HD 6750M z 512 MB GDDR5
• kamerę FaceTime HD
• 1x port Thunderbolt znany z MacBooków Pro
• czytnik kart SDXC

Droższy model z kolei ma to co powyżej i dodatkowo:

• Intel Core i5 2.7 GHz quad-core (6 MB L3 cache)
• 1 TB HDD 7200 rpm
• AMD Radeon HD 6770M z 512 MB GDDR5
• opcjonalnie można domówić:
  • 2 TB HDD 7200 rpm
  • 256 GB SSD jako drugi dysk
  • Intel Core i7 2.8 GHz quad-core

iMac 27″

Większy brat również dostępny jest w dwóch konfiguracjach, za $1699 i $1999. Tańszego wyposażono dodatkowo w (różnica względem droższego iMac 21.5″):

• 2x port Thunderbolt
• opcjonalnie można domówić:
  • 2 TB HDD 7200 rpm
  • 256 GB SSD jako drugi dysk
  • Intel Core i7 2.8 GHz quad-core

Droższy natomiast ma dodatkowo (względem tańszego 27″):

• Intel Core i5 3.1 GHz quad-core (6 MB L3 cache)
• AMD Radeon HD 6970M z 1 GB GDDR5
• opcjonalnie można domówić:
  • Intel Core i7 3.4 GHz quad-core
  • AMD Radeon 6970M z 2 GB GDDR5
  • 2 TB HDD 7200 rpm
  • 256 GB SSD jako drugi dysk

Podsumowanie

Warto zauważyć, że teraz wszystkie dostępne modele mają procesory quad-core (czterordzeniowe) z rodziny Sandy Bridge. Patrząc na wzrost wydajności w MacBookach Pro, spodziewałbym się, że nowe iMaki będą fruwały. W poprzedniej generacji była możliwość zamówienia mocniejszej karty graficznej do niższych modeli 27″ — teraz jest ona dostępna jako BTO¹ tylko dla najdroższej 27-ki. Thunderbolt z kolei umożliwi podłączanie zewnętrznych macierzy bez kompromisów dla osób potrzebujących większej ilości miejsca na dysku.

MacLife zaprasza na darmowe wiosenne porządki od 18. do 22. kwietnia — już za cztery dni! Panowie wiedzą co robią, więc gdybym nie miał niedawno czyszczonego iMaka to nie wahałbym się nawet sekundy. Jest dodatkowo opcja door-to-door dla osób, którym nie chce się fatygować osobiście (lub są spoza Warszawy). Tutaj duży plus dla chłopaków: jeśli wyślecie komputer w trakcie trwania promocji, a dotrze z opóźnieniem to i tak zostanie uwzględniona promocja.

• MacLife.pl

Miałem momentami chwile zwątpienia przez ten okres, ale dzisiaj nie jestem w stanie sobie wyobrazić powrotu do Windows, z którego mam wątpliwą przyjemność korzystać od święta. Spójność, intuicyjność i funkcjonalność całego systemu wraz z oprogramowaniem powinno mnie jeszcze na jakiś czas zatrzymać. Niby lepsze parametry komputerów konkurencji jak i niższa ich cena mnie zupełnie nie interesują.

Cały czas zastanawiam się czy jednak nie skusić się na MacBooka Air 11″ jako sprzęt pomocniczy …

A jak wyglądały Wasze przygody z Makami?

Od początku miałem 8 GB RAMu w swoim iMaku 27″ i w zasadzie mi wystarczało do wszystkiego, włącznie z większymi pracami w Final Cut Pro, Lightroom i Photoshop. Plik wymiany na dysku wykorzystywany jest bardzo bardzo rzadko. Niemniej jednak od jakiegoś czasu już na biurku leżała przesyłka z dwoma kościami 4 GB.

Jak samodzielnie wymienić RAM w iMaku

Procedura jest niezwykle prosta — modele 27″ mają cztery sloty na SO-DIMMy, a dostęp do nich jest pod logiem przedniego jabłuszka. Na samym środku kratek wentylacyjnych od spodu są trzy śrubki i należy je wykręcić śrubokrętem typu Philips (krzyżakowy). Po demontażu metalowej osłony mamy dostęp do kości, które wyciągamy za pomocą plastikowych tasiemek. Trzeba je pociągnąć do dołu, aby wyjąć kości.

Rozkład slotów

Lewy przedni: BANK 0/DIMM 0
Prawy przedni: BANK 1/DIMM 0
Lewy tylny: BANK 0/DIMM 1
Prawy tylny:  BANK 1/DIMM 1

Dwa przednie i dwa tylne (lewy i prawy) powinny mieć takie same kości.

Montaż nowych kości

Nowe kości wciskamy na odpowiednie miejsca. Ostatni „klik” wymaga trochę siły — pomagam sobie przytrzymując górną część iMaka. Można go sobie dla wygody położyć na płasko na przykład na kanapie, ale po maksymalnym odchyleniu ekranu do tyłu wystarcza miejsca na wygodny dostęp. Przydaje się lusterko, aby poprawnie wcelować kościami do slotów.

Ciekawy jestem ile danych będzie teraz wędrowało do pliku wymiany …

Nie wiesz jak podnieść i nieść swojego iMaka G5? To proste.

Przed podniesieniem komputera upewnij się, że wszystkie kable są odłączone.
Podnieś iMaka G5 chwytając go za obie strony komputera. Zanieś go gdziekolwiek masz ochotę.

Nie ma to jak wyczerpująca i pouczająca lekcja noszenia komputera. Mam nadzieję, że rozbawiło to Was tak jak mnie. :-)

• The most useful Apple Support Document ever to exist

Witam!

Stoję przed wyborem świątecznego prezentu i zastanawiam się właśnie nad zmianą systemu na mac os x ;). Będzie to mój 1 komputer z tym systemem i mam wiele pytań;) Chciałbym kupić iMaka 27″ która konfiguracja będzie najlepsza? Zamierzam od często edytować filmy hd i takie tam. Wiem, że z grami na maka jest dość słabo.

1. Czy na maka są też darmowe programy odpowiedniki np final cut`a lub cos takiego;)
2. Warto kupować na prawdę jest taki dobry?;) Czy będzie trudno mi przesiąść się z windows`a?
3. Czy  można w darmowy sposób uruchomić win np.: 7 na maku?

Z góry dziękuje i pozdrawiam!

Kuba

Największy rozmiarowo model iMaka to na pewno dobry wybór. Dobry z kilku względów, z czego najważniejszym jest oszczędzenie sporej ilości gotówki. Jaka oszczędność?!? Otóż sprawa jest banalnie prosta. Człowiek napala się na Maka. Człowiek kupuje Maka. Najtańszego. Mini? MacBooka? Nie ważne. Po roku czasu (zazwyczaj znacznie wcześniej) decyduje, że OS X to system operacyjny dla niego. Człowiek sprzedaje komputer ze stratą (bo wyszedł już nowszy model). Człowiek kupuje iMac 21.5″ … i tak dalej, i tym podobne, aż w końcu kupi tego wymarzonego. Ale wracając do pytań …

Kubo, nie wiem dokładnie co zamierzasz na nim robić, ale nawet podstawowy model do celów domowych będzie w zupełności wystarczający. Prędzej zapewnij sobie dysk 1TB (zamiast 500GB). 2TB nie polecam — głośne.

Obecnie masz do wyboru modele dwu i czterordzeniowe. Te drugie są, przynajmniej teoretycznie, szybsze. Osobiście wybrałbym taki:

• 27″
• z kartą graficzną Radeon HD 5750 (opcjonalną w modelach dwurdzeniowych)
• 8GB lub więcej RAM
• 1TB HDD (+ opcjonalnie 256GB SSD)
• procesor zależnie od zasobów finansowych

Generalnie model najdroższy zapewni Ci lepsze osiągi przez dłuższy czas, a z drugiej strony tańszy będzie Ci łatwiej sprzedać i wymienić na nowy. Podsumowując powyższe podpunkty, przede wszystkim wybrałbym lepszą kartę graficzną, następnie dysk 1TB, dopiero potem procesor (tutaj już zależnie od tego, na który Ciebie stać), a na koniec mocno zastanawiałbym się nad opcjonalnym SSD.

Odpowiedzi na Twoje pytania:

Ad.1. W komplecie z każdym Makiem masz pakiet iLife z programem iMovie — wystarczy Ci na początek w zupełności. Poczytaj sobię więcej o iMovie ’09 tutaj. W nadchodzącym numerze iMagazine będzie też opis najnowszego iLife ’11.

Ad.2. Warto. Pokochasz te 27″. Nie jest trudno jeśli zapomnisz o przyzwyczajeniach z Windows. Odpowiedzi na większość pytań znajdziesz na Makowym ABC — popatrz sobie w spisie treści i skorzystaj z wyszukiwarki na stronie.

Ad.3. Można jeśli kupisz Windows 7 i zainstalujesz za pomocą BootCamp. Możesz też skorzystać z Parallels lub VMware Fusion (oba programy są opisane na Makowym ABC). Jeśli chcesz grać to lepiej kup sobie po prostu konsolę. ;-)

Daj znać jak udał się prezent pod choinkę!

Z pomocą przychodzi nam małe narzędzie zwane Kanex XD for iMac 27”, które jest zwyczajnym konwerterem sygnały HDMI do Mini DisplayPort (MDP). W zestawie otrzymujemy opakowanie wątpliwej urody z widocznym srebrnym pudełeczkiem za plastikową szybką. Wiele interesujących ikonek i znaczków zaopatruje każdą jego wolną przestrzeń i tutaj trzeba przyznać, że producent dobrze wiedział co robi, ponieważ urządzenie jest wyraźnie reklamowane jako przejściówka Blu-Ray/PS3/Xbox do iMac. Sam jestem posiadaczem PS3 i gdybym 10 lat temu miał konsolę od Sony i iMaka, gdy były ograniczone możliwości finansowo-powierzchniowe, to byłby to strzał w dziesiątkę. Dzisiaj rozkład mieszkania mam podporządkowany pod plazmę i kino domowe, więć dla mnie osobiście jest to zbędne urządzenie. Ale więcej o tym za chwilę …

W pudełku otrzymujemy wspomniany konwerter o wymiarach około 8cm x 5.5cm x 2cm, więc bardzo kompaktowych rozmiarów. Dodatkowo znajdziemy krótki kabel HDMI (rzadkość w dzisiejszych czasach!!), kabel zasilający do konwertera (również z krótkim kablem) oraz biały kabel MDP do MDP. Ten ostatni jest dosyć długi, więc zakładając, że korzystacie z oryginalnego kabla sieciowego do komputera, to nie powinno być konieczności korzystania z wszelkiej maści przedłużaczy.

Największą wadą Kanexa jest brak możliwości skorzystania z trybu 1080p. To ograniczenie, ku mojemu zaskoczeniu, nie wynika jednak od producenta konwertera tylko bezpośrednio z powodu jakie Apple udostępnia rozdzielczości dla sygnałów wejściowych. Do dyspozycji pozostaje nam 2560×1440 (natywna iMaka) lub 720p (1280×720), a jako że dzisiaj domowy sygnał TV nie wspiera wyższej rozdzielczości niż 1920×1080 to jesteśmy skazani na ten niższy. Fullres może zostać wykorzystany tylko przez inny komputer. Pod kątem audio natomiast jest znacznie lepiej. Kanex XD wspiera wszelkie dzisiaj istotne akronimy i potrafi je również rozszyfrować, aby odtwarzały się na wbudowanych w komputer głośnikach: LPCM 7.1/5.1/2.0, Dolby TrueHD, Dolby Digital Plus i DTS-HD Master Audio. Nie przewiduję komplikacji.

Moje własne testy przeprowadziłem de facto z jednym urządzeniem – amplitunerem Denona, model AVR-4308. Koniecznie musiałem wyłączyć upscaling do 1080p i przestawić podłączonego PS3 i dekoder N na 720p, ale po tej operacji wszystko uruchomiło się prawidłowo. Ekran w iMaku, jak widać na zdjęciach, służył mi przede wszystkim do obejrzenia wczorajszego meczu półfinałowego. Playstation 3 również zachowywało się poprawnie, włącznie z grami (które w większości są i tak natywnie w 720p) i filmami na Blu-Ray. W razie potrzeby przełączenia się na OS X wystarczyło wcisnąć skrót Command + F2 i można było chwilę popracować bez konieczności rozłączania jakichkolwiek kabli.

W moim przypadku ergonomia takiego rozwiązania pozostawia wiele do życzenia. Mam krzesło, które zapewnia tylko wygodną do pisania pozycję przed komputerem. Zapewne mając iMaka w odmiennych warunkach mieszkaniowych i nie mając miejsca na telewizor, jest to idealny sposób do podłączenia Playstation, Xboxa czy nawet dekoder satelitarny. Szkoda, że Apple nie przewidziało dodatkowo funkcji PiP (picture-in-picture), która umożliwiałaby podgląd wiadomości podczas pracy. Pamiętajcie, że to tylko i wyłącznie moje osobiste doświadczenia w specyficznej sytuacji. Jestem przekonany, że wielu posiadaczom iMaków uratuje to życie, a wręcz zachęci do zakupienia konsoli i iMaka.

Na koniec pozostaje mi tylko lekki niesmak, że Apple nie postarało się bardziej o lepszą integrację “target display mode” oraz nie zapewniło mu większej funkcjonalności, jednak w żaden sposób nie ujmuje to nic Kanexowi XD.

Polecam!

Nadgryzieni

rozmowy o Apple

Odcinek 7

„Ten po wakacjach”

Po długiej przerwie wakacyjnej oraz pewnym okresie zarezerwowanym na nowy projekt, wracamy z podcastem Nadgryzieni — rozmowy o Apple. Przez ten czas uzbierało się sporo mniej lub bardziej istotnych informacji, z których skupiliśmy się na najbardziej, według nas, istotnych.

Będzie dzisiaj wstęp z motywem Star Wars — mam nadzieję że nie przeszkadza Wam podsłuchanie kilku sekund naszego przygotowania do właściwego nagrania. Tak jak i w poprzednim odcinku, jest to całkowicie niereżyserowane.

Po dalsze informacje zapraszam do spisu treści poniżej — mamy nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie. Przy okazji chętnie dowiemy się jaka byłaby dla Was optymalna długość podcastu. Dzisiejszy odcinek trwa godzinę — może w przyszłości wolelibyście rozbicie na 2-3 odcinki po 20-30 minut? Komentarze mile widziane.

Z prawej strony w boczny pasku znajdziecie dodatkowo link do subskrypcji podcastu w iTunes.

Spis treści:

• 00:00:16 – Star Wars!
• 00:01:02 – Powitanie
• 00:01:43 – The Social Network
• 00:05:18 – iOS 4.2 beta
• 00:14:36 – AirPlay i Apple TV
• 00:17:16 – iPod shuffle 4G, iPod nano 6G, iPod touch 4G, iTunes 10, FaceTime
• 00:25:18 – Mac Pro 12-core i iMac 27″ z dwoma dyskami
• 00:30:14 – Magic Trackpad, Magic Mouse i Wacom
• 00:33:27 – Parrot AR.Drone
• 00:42.57 – E-prasa i trochę o nowym numerze magazynu
• 00:47:33 – Samsung Galaxy Tab i RIM PlayBook
• 00:57.29 – Magiczne sznurówki – wspomóżcie zawodników Olimpiad Specjalnych
• 00:58.57 – Polecamy! Dzisiaj Calvetica dla iPhone
• 01:01:09 – Do zobaczenia!

Zapraszamy do odsłuchu:

Nowe modele iMac po raz pierwszy pozwalają montować dwa dyski wewnątrz tej niezwykle ciasno upakowanej plątaniny podzespołów i kabli. Zamawiając wymarzony model za niemałą kwotę możemy dodatkowo zamówić SSD jako drugi dysk. Nie ma możliwości specyfikacji dwóch HDD — wynika to zapewne z faktu, że tradycyjne dyski generują znacznie więcej ciepła niż te bazujące na pamięci flash. Jeśli jednak myślicie, że wystarczy zamówić najtańszy model 27″ i następnie dołożyć sobie własny, zazwyczaj tańszy, dysk to będziecie mieli na drodze kilka mniej lub bardziej poważnych przeszkód.

Apple w konfiguracji jedno-dyskowej nie dostarcza uchwytu trzymającego dysk na miejscu. Chłopacy z MacLife zapewne szybko coś wykombinują, ale kilka domowych sposobów na rozwiązaniej tej zagadki też się znajdzie. Następnie potrzebny będzie splitter kabla SATA (męski na dwa żeńskie) oraz left-angled SATA connector cable — chodzi o kabel SATA z wtyczką pod kątem 90 stopni w lewą stronę. Jeśli to jednak wszystko wydaje się proste do zrobienia to ostatni krok lekko mnie przeraził: trzeba odkręcić kilka śrub od logic board i lekko ją unieść, aby dostać się do wolnego portu.

Jeśli ktokolwiek będzie się tego podejmował to poproszę o wykonanie zdjęć (lub ew. mogę przyjechać w okolicach Warszawy) — być może pomoże to w przyszłości innymi majsterkowiczom.

Powodzenia!

144 dni. Dokładnie przez taki okres miałem najnowszego dostępnego iMac 27″ Core i7. Przy okazji zainteresowanym przypominam o starszych wpisach:

• iMac 27″ — wyjmujemy z pudełka
• iMac 27″ Core i7 – pierwsze wrażenia
• iMac 27″ Core i7 – diabeł wcielony

Dzisiejsze odświeżenie linii przynosi sporo nowości — od procesorów Core i3 po karty graficzne. Rozmiar pozostał bez zmian i nadal mamy dwa modele 21.5″ i 27″ o tych samych rozdzielczościach 16:9 (a fe!), odpowiednio 1920×1080 i 2560×1440. Wybór opcji natomiast znacznie urósł.

iMac 21.5″

Najmniejszy obecnie iMac w podstawowej konfiguracji posiada teraz Intel Core i3 taktowanym częstotliwością 3.06GHz. Do tego 4GB RAM (1333MHz) i dysk 500GB 7200rpm i ATI Radeon HD 4670 z 256MB pamięci.

Opcjonalnie możemy dodatkowo rozszerzyć pamięc do 8GB i domówić Magic Trackpad.

Mocniejszy model wyposażono w w kilka MHz więcej — taktowane jest 3.2GHz zamiast 3.06. Pojemność dysku podniesiono do 1TB (z możliwością zamówienia dwukrotnie większego), a nowa karta graficzna współdzielona jest z tańszym modelem 27″: ATI Radeon HD 5670 (512MB).

Opcją dla wyższej konfiguracji jest dwu-rdzeniowy Intel Core i5 3.6GHz.

iMac 27″

Większy brat również pod maską dostał kilka upgrade’ów. Tańszy model teraz wyposażony jest w Core i3 3.2GHz, dysk 1TB (opcja na 2TB) i ATI Radeon HD 5670 (512MB). Możliwość rozszerzenia RAMu do 16GB może być dla wielu powodem do zastąpienia nim Mac Pro. Ekran pozostał bez zmian i ma rozdzielczość 2560×1440. Opcjonalnie, po raz pierwszy w iMaku, możemy również zamówić sobie dysk SSD o pojemności 256GB. Reszta opcji pozostaje bez zmian, czyli 3.6GHz Core i5 (dwa rdzenie), Magic Trackpad i tak dalej.

Mocniejszy, cztero-rdzeniowy wariant defaultowo posiada Core i5 quad-core 2.8GHz i ATI Radeon HD 5750 z 1GB pamięci. Opcjonalnie można zamówić jeszcze Core i7 2.93GHz, SSD 256GB, HDD 2TB, 16GB RAM, Magic Trackpad itp.

UWAGA! Dwa dyski!

iMac mid-2010 w wersji 27″ ma możliwość założenia dwóch dysków twardych! Standardowo otrzymujemy jeden, ale możemy domówić kombinację HDD i SSD zgodnie z obrazkiem obok.

Podejrzewam, że brak możliwości włożenia dwóch HDD rozchodzi się o temperaturę. Tylko dlaczego nie ma w ofercie 2x SSD?!

Ta ostatnia cecha może poważnie zachęcić sporo osób do porzucenia Mac Pro. To właśnie ona korci mnie do wymiany mojego iMac 27″ Core i7 … jest ktoś zainteresowany? :-)

• rozwiązuje problem gdzie czasami procesor jest zajęty/wykorzystywany w nadmiernym stopniu podczas odtwarzania muzyki poprzez wyjście słuchawkowe
• rozwiązuje problem, który powodował, że czasami nie włączało się podświetlenie ekranu po wyjściu z uśpienia

Update’y są leciutkie (w sumie 8.2 MB), ale wymagają restartu. Smacznego!

iMaka naturalnie nie planuję trzymać na kolanach, ale warto wspomnieć o temperaturze i głośności jego pracy, szczególnie w porównaniu z MacBookiem Pro. Ten ostatni lubi wkręcać wiatraczki do 6000 rpm przy bardziej intensywnym korzystaniu z Flash lub przy pracach w programach typu iMovie, Lightroom (podczas eksportu np. kilkuset plików) i podobnych. W przypadku iMac nie byłem nawet pewien czy on w ogóle ma wiatraczki. Jeszcze nie widziałem, aby osiągnęły one wyższych obrotów niż defaultowe w widgecie iStat Pro.

Temperatury pracy w stopniach Celciusza na przykładzie iMovie:

Prędkość wiatraków (obr./min.):

Jeśli zależy Wam na testach w konkretnych warunkach czy przy wybranych aplikacjach to dajcie znać w komentarzach. Mogę również zrobić bezpośrednie porównanie z MacBook Pro 4,1 17″ 2.5GHz (Early 2008) jeśli chcecie, ale od razu mówię, że różnica jest kolosalna.

Dodam, że praca komputera przy powyższych obrotach jest całkowicie niezauważalna. Głośniej działa dysk w Time Capsule. Fakt, że przy intenstywniejszych pracach dyskowych słychać pracę HDD w iMaku, ale jest to bardziej basowy i znacznie cichszy dźwięk niż w TC. Zupełnie nie przeszkadza.

YouTube w 1080p:

Włączyłem Big Buck Bunny w 1080p — w tle był uruchomiony Lightroom (i nie wykonywał żadnych operacji). Po pięciu minutach dodatkowo włączyłem import 60-paru GB zdjęć do nowego katalogu w Lightroom.

Jedyna wyraźna róznica to prędkość wiatraka od procesora. Zwiększenie obrótów do 1050 rpm nie spowodowało żadnych zmian w głośności pracy komputera.

Tydzień temu zdecydowałem się na zakup nowego iMac 27″ z procesorem Core i7. Jednym z powodów była cena Mac Pro oraz fakt, że jednak zajmuje znacznie większą przestrzeń pod biurkiem niż iMac na biurku. Przyznaję, że miałem równiez ochotę na duży ekran po krótkiej przygodzie z Dell 30″ u kolegi w biurze.

Specyfikacja techniczna

Obecna seria iMaków jest dostępna w dwóch rozmiarach — 21.5″ oraz 27″. Ten pierwszy może pochwalić się kontrowersyjną rodzielczością 1920×1080 pikseli, a większy 2560×1440. Monitory 30″ obecnie mają rozdzielczość na poziomie 2560×1600, więc różnica jest w ilości przestrzeni w pionie oraz w proporcjach ekranu: 16:10 vs. 16:9. Wszystkie modele mają ekrany wykonane w technologii IPS z podświetleniem LED.

Rodzina iMac ma do dyspozycji dwie rodziny procesorów: dwurdzeniowe Core 2 Duo taktowane 3.06GHz lub opcjonalnie 3.33GHz oraz czterordzeniowe Core i5/i7 taktowane 2.66 i 2.8GHz odpowiednio. Te pierwsze są wyposażone w 3MB L2 cache w wolniejszej wersji i 6MB w szybszej. Czterordzeniówki posiadają natomiast 8MB.

Dyski dostępne są w pojemnościach od 500GB dla najtańszego modelu, poprzez najpopularniejszy rozmiar 1TB do opcjonalnych 2TB — wszystkie naturalnie kręcą się z częstotliwością 7200rpm. Nie ma możliwości zamówienia SSD, ale nie widzę powodu, dla którego nie miałby działać prawidłowo.

Mniejsze iMaki posiadają dwa sloty na pamięci i obsługują maksymalnie 8GB podczas gdy 27″ ma ich aż 4 i oficjalnie może pomieścić 16GB RAM.

Tym razem do dyspozycji kupujących są trzy różne modele kart graficznych. Znana z Macbooków nVidia 9400M znajduje się tylko w najtańszym modelu 21.5″. O krok wyżej znajdziemy ATI Radeon HD 4670 wyposażoną w 256MB pamięci GDDR3 — obecna jest w obu rozmiarach. Model 27″ może się natomiast pochwalić, opcjonalną w modelach dwurdzeniowych i standardem w czterordzewniówkach, kartą ATI Radeon HD 4850 z 512MB GDDR3.

Na wyposażeniu wszystkich modeli znajdziemy również cztery porty USB, jedno złącze FireWire 800, slot dla kart SD, gigabitowy ethernet, wbudowane WiFi 802.11n, bluetooth oraz małą klawiaturę i myszkę Magic Mouse — te ostatnie łączą się z komputerem bezprzewodowo. Naturalnie na specjalnej zamówienie można zażyczyć sobie taką samą, ale przewodową klawiaturą lub pełną z klawiszami numerycznymi. Myszkę można też zastąpić starszą, nazywaną obecnie Apple Mouse.

Komputery dalej reprezentują wagę lekką — 9.3kg dla 21.5″ i 13.8kb dla 27″. Biorąc pod uwagę, że monitor Eizo 24″ waży niecałe 11kg to jest to zacny wynik.

Ekran

Rozdzielczość 2560×1400 px jest naprawdę imponująca. Pozwala całkowicie przeorganizować pracę na biurku — otwarcie kilku okien obok siebie nie stanowi absolutnie żadnego problemu i znacząco poprawia to ergonomię pracy. Przez wiele lat korzystałem z rozdzielczości 1600×1200 na Thinkpadzie 15″, więc przesiadka na MBP 17″ w 1920×1200 nie była taka drastyczna. Podłączenie do tego ostatniego 24″ monitora o tej samej rozdzielczości jednak całkowicie zmieniło moje wyobrażenie o przestrzeni. Kolejna zmiana na 27″ ponownie zaszokowała mnie — tak duża przestrzeń robocza to nirwana dla geeków komputerowych.

Rodzina iMac niestety dalej upiera się przy przykrywaniu ekranu taflą szkła. Taflą lubiącą odbijać światło. Duże ilości światła! Tego najbardziej się obawiałem i niestety moje obawy spełniły się — okno za moimi plecami oraz z boku potrafi działać jak lustro. Jednak po tygodniu pracy oczy zaczynają patrzeć przez odbicie na zawartość ekranu, który okazuje się w pełni czytelny nawet przy bezpośrednio padających promieniach słonecznych. Oczywiście matowy ekran daje znacznie lepsze rezultaty pod tym względem, ale obawiałem się najgorszego i pomimo lekkiego momentami dyskomfortu jestem zadowolony z kompromisu. Ekran glossy zapewnia bardziej nasycone kolory, co staje się szczególnie widoczne po wydrukowaniu odbitki, która nagle staje się wyblakła. Jako, że jest to istotne głównie dla grafików i fotografików, to polecam wyposażenie się w drugi monitor — oba modele iMaków zapewniają wyjście Mini DisplayPort, do którego dostępne są przejściówki na DVI, dual-link DVI, VGA oraz HDMI. Podświetlenie LED ma jedną wyraźną różnicę jeśli chodzi o nagrzewanie się ekranu w porównaniu ze świetlówkami, które potrzebują około 30 minut na pełną jasność — iMac jest natychmiast gotowy do pracy.

Na powższym zdjęciu najbardziej ekstremalnym przypadek z jakim się dotychczas spotkałem w kwestii odbić — siedząc na wprost jest jednak znacznie mniej zauważalne co obrazuje poniższe zdjęcie.

Wydajność

Dzisiejszy software w większości nie potrafi wydajnie wykorzystywać wielu rdzeni, dlatego technologia TurboBoost potrafi przekazać niewykorzystaną moc z pozostałych do tych najbardziej obciążonych i skutkuje to częstotliwością 3.2GHz w Core i5 oraz 3.47GHz w Core i7. Dodatkowo Hyper-Threading tworzy w sumie osiem wirtualnych rdzeni. To wszystko skutkuje pięknymi wynikami w benchmarkach, ale robi jeszcze większe wrażenie w codziennej pracy.

Geekbench 32-bitowy daje wynik ponad 8,200 punktów wg. strony producenta programu, ale własne testy dały mi wyniki przekraczające 8,500 w trybie 32-bitowym i ponad 9,700 w 64-bitach. Mój Macbook Pro Core 2 Duo 2.5GHz uzyskał trzykrotnie niższe wyniki! A nigdy nie narzekałem na jego wydajność …

Wrażenia subiektywne podczas korzystania z samego systemu są imponujące — wszystko się uruchamia, zamyka, przesuwa i animuje błyskawicznie. Bez zastanowienia. Bez wahania! Niemal wyprzedza myśli.

Uruchamianie bardziej ambitnych aplikacji, takich jak Lightroom z biblioteką ponad 66GB zdjęć trwa 5 sekund do załadowania się ekranu z minuaturkami w kiepskiej jakości i kolejne 3 aż zostaną wygładzone. To wszystko z dziewięcioma uruchomionymi programami w tle. Photoshop teraz przestał pokazywać pasek postępu podczas nakładania filtrów na 12 megapikselowe zdjęcia. Ogólnie — wszystko po prostu działa! iMovie skrócił czasy renderingu kilkuminutowych screencastów z 1.5-2 godzin do 20-30 minut. Pomijam już zupełnie fakt, że porównuję czasy materiałów 720p na MacBooku Pro z 1080p na iMaku …

Podsumowanie

Jeśli iMac 27″ Core i5 jest wilkiem w owczej skórze, to model i7 może już tylko być diabłem wcielonym!

Poprzednie wpisy na ten temat:

1. iMac 27″ — wyjmujemy z pudełka
2. iMac 27″ — pierwsze wrażenia

—

Komputer jest moją prywatną własnością i nie dostałem żadnych zniżek, promocji ani innych benefitów za napisanie tej recenzji.

Ze względów wydajnościowych miałem ostatnio problemy z moim MacBookiem Pro przy obróbce video w 1080p — niestety wszystko trwało wiekami. Przez dłuższy okres wahałem się czy zdecydować się na okazjonalnie występujące Mac Pro na aukcjach, czy wziąć ciut wolniejszy, ale za to z dużym ekranem iMac z procesorem Core i7 2.8GHz. Model i5 odrzuciłem na starcie, gdyż różnica w wydajności jest znaczna, a w cenie już dużo mniejsza. Największą przeszkodą był dla mnie szklany ekran i po jednym dniu nie jestem zachwycony odbiciami …

Ekran

Ogromne 27″, jednak o większej gęstości pikseli niż tradycyjny 24″ ekran, powoduje że sam iMac nie jest dużo większy od mojego Eizo 2433W. Na oko ma około 10cm tłuszczyku w pionie i poziomie, jednak delikatny design optycznie go zmniejsza. Obszary roboczy o powierzchnii 2560x1440px całkowicie zmienia podejście do pracy — przestrzeń jest niesamowita. Mając otwarte okne Safari o szerokości 1400px pozostaje mi po bokach jeszcze 1100px na wszelkie komunikatory, Cover Sutry czy inne aplikacje. iPhoto nagle mieści wszystkie Wydarzenia na jednym ekranie, a zoom w Lightroom znacznie mniej przybliża.  Mail.app wraz z kalendarzem i książką adresową teraz żyje na własnym biurku bez kompromisów w rozmiarze okien.

Kolory samego panelu wykonanego w technologii IPS są bardzo żywe — nie jest to najlepsze rozwiązanie dla fotografów, ponieważ odbitki będą znacznie mniej dynamiczne. Nie robiłem jeszcze bezpośredniego porównania z Eizo (matowy ekran) ze względu na brak przejściówki Mini DisplayPort <–> DVI.  Jest wyraźna różnica jeśli chodzi o nagrzewanie się ekranu — Eizo potrzebuje kilku minut aż świetłówki zaczną świecić pełną mocą podczas gdy iMac jest gotowy do pracy. Natychmiast.

Odbicia w monitorze są bardzo widoczne jeśli światło pada bezpośrednio na ekran (mam okno za plecami i z boku), jednak przy ustawieniu maksymalnej jasności i wzroku skupionym na wyświetlanym obrazie wystarczy spojrzeć przez odbicia — da się pracować. Oczywiście matowy ekran jest pod tym względem bardziej komfortowy, ale nie specjalnie mamy wybór prawda?

Narzekałem na proporcje ekranu po premierze nowych iMaków i dalej swoje zdanie podtrzymuję. Dodatkowe 160px w pionie byłoby bardzo miło widziane. Jednak ma to znacznie mniejsze znacznie w przypadku modelu 27″ niż 21.5″.

Wskazówka: bardzo pomaga ustawienie sobie jasnego tła.

Wydajność

Przez ostatnie 24 godziny od uruchomienia jeszcze nie otrząsnąłem się z tego jak Snow Leopard może szybko pracować. Wszystko wykonuje się natychmiastowo i płynnie! Różnica w stosunku do iMac 20″ 2.4GHz i MacBook Pro 2.5GHz jest ogromna. Cyferki z benchmarków wskazują na trzykrotny wzrost wydajności procesora, ale subiektywne wrażenie jest takie, że teraz się … po prostu robi (swoje).¹ Komputer obecnie wyposażony jest w 4GB RAM i planuję upgrade do ośmiu, jednak dopiero po urlopie — brak czasu wczęśniej. Zastanawia mnie tylko czy i jak bardzo spadnie wydajność po podłączeniu drugiego komputera.

Praca w Lightroom jest teraz błyskawiczna, iPhoto ładuje się w 3-5 razy szybciej w porównaniu do MBP, a oglądany film na YouTube we Flashu pożera teraz ~30% procesora zamiast 100%. Eksport screencastów w 720p z iMovie przyśpieszył trzykrotnie, ale nie to jest najlepsze — dotychczas podczas eksportu komputer spowalniał na tyle, że robiłem sobie przerwę na rendering. Teraz iTunes może dalej budzić sąsiadów, a jak bez przeszkód i zauważalnych spowolnień pracuję dalej. Podejrzewam, że nawet Aperture 3 da radę. ;-)

Po zaledwie dobie nie mam żadnych zastrzeżen poza odbiciami ekranu. Pamiętajcie jednak, że w odległości 1.5 metra za plecami i niecały metr z boku, mam okna przez które świeci mi bezpośrednio słońce.

Odpowiedzi na Wasze pytania

lpezda:

1. Napisz za jakiś czas jak się ma 27″ do 24″. Czy jest lepiej czy jednak ogrom przeraża ;) Paweł Nowak pisał, że nie był w stanie bez kręcenia głową objąć wzrokiem 27″ …

Twarz mam obecnie w odległości około 50cm od ekranu i rzeczywiście trzeba lekko ruszyć głową, aby ogarnąć całość. Odsunięcie się na ok. 80cm rozwiązuje problem. Zdarzyło mi się raz nie zauważyć, że przyszedł nowy email — włączenie podskakującej ikonki w docku pomogło. ;-) „Ogrom” jednak zupełnie mi nie przeszkadza — to tak jak pójść do warszawskiego kina IMAX, gdzie ekran całkowiecie pochłania nasz wzrok.

Robert:

1. Jak z pracą na iMacu z oknem z tyłu lub z boku biurka. Czy nie przeszkadza to w normalnym korzystaniu z komputera? Da się żyć z odbiciami?
2. Czy mając na biurku iMaca 24 cale iMaca 27 koło siebie styknie mi biurko 135cm? Bo znając życie zostanie mi zbierać kasę na model 21,5 chyba :(

Na pierwsze pytanie starałem się odpowiedzieć powyżej w tekście: da się żyć, ale matowy ekran jest lepszy, bo nie rozprasza. Co jak co, ale przy pełnym słońcu nawet na Eizo nie decydowałem się na obróbkę zdjęć ze względu na trudność poprawnej oceny ekspozycji.

Zmieszczą się oba — 27″ ma ~65cm szerokości, a 24″ 56cm. W najgorszym wypadku boki mogą zawsze wystawać lekko poza biurko — liczy się przecież podstawka (chyba, że są ściany po obu stronach).

Chino:

1. Jak działa LR w rozdzielczości 1920×1200 podczas wczytywania bibliotek?

Nie wiem, bo iMac 27″ ma rozdzielczość 2560x1440px, ale miło mi raportować znaczny wzrost prędkości w porównaniu do MBP działającego w 1920×1200. Wszystko teraz ładuje się natychmiastowo.

—

Niemałe pudełko ważące około 15 kg pojawiło się dzisiaj o 9:00 rano dostarczone przez wesołego kuriera — rzadkość (kurier i szybki czas dostawy)!

Widok z góry.

Zawartość pudełka jest doprawdy ascetyczna — jedno pudełko z klawiaturą, myszką i dwoma książeczkami (z płytami DVD w środku) oraz kabel zasilający.

Magic Mouse i ściereczka schowane pod spodem — niestety nie wykorzystam tej pierwszej ze względu na posiadanego Wacoma.

Wstępne ustawienie na biurku — niestety nie mam obecnie przejściówki na Mini DisplayPort, aby podłączyć Eizo do iMac.

iMac 27″ jest niewiele większy od Eizo S2433W — mniej więcej 10cm w obu kierunkach, ale lekkość iMac powoduje, że nie jest to tak ewidentne. Gdy oba stoją obok siebie to dopiero widać zupełny brak designu Eizo.

—

Pierwsze wrażenia — szybko! Bardzo szybko! Core i7 to demon prędkości. Mam wrażenie, że wszystko na ekranie dzieje się zanim pomyślę. Powyższe zdjęcia eksportowały się jakieś 3-5 sekund w Lightroom. Na MBP trwałoby to przynajmniej 2-3 razy dłużej.

Jak widać … są odbicia. Ten tekst piszę w niemal pełnym słońcu. Nie jest tak źle jak myślałem, że będzie.

Jeśli macie jakiekolwiek pytania to zapraszam do komentarzy — postaram się na nie odpowiedzieć w „pierwszych wrażeniach”.

Tragiczna historia Andersa miała szczęśliwe zakończenie dla jego iMaka:

Unfortunately, the whole house and all things in there completely destroyed, so even the iMac.
What’s funny is that it is still in operation. While damaged from smoke and dust and partially melted, but yet, however in operation.

After I plugged in the burned power cord and wiped off the worst dust from the screen I pressed the melted start button.
Imagine my surprise when the startup sound sings from the speakers! The screen turns on and the machine connects to the wireless network.

The mouse works flawlessly and the scroll wheel as well.

Firefox starts and I take up the article from the local magazine about the fire … Fantastic!

On Friday I bought a new iMac at the Apple Store here in Umeå, which I now rejoice.

W wielkim skrócie, Anders stracił cały swój dom — wszystko zostało zniszczone w pożarze. Wszystko? Nie! Jeden i jedyny iMac należący do Andersa spisał się i oparł gorącym najeźdźcom.¹

Po podłączeniu do prądu i wciśnięciu stopionego przycisku powitał go dźwięk startującego systemu. O dziwno WiFi oraz myszka łącznie z notorycznie brudzącą się kulką również działały!

Anders jest teraz szczęśliwym posiadaczem nowego iMaka.

Więcej zdjęć: feber.se

Najciekawsze jest to, że ostatnio trochę przycichło na temat mitycznego iTablet/iPad/iProd/iPreciousss – zastępują je donosy o iPhone OS 4.0 wraz z informacjami o wyższych rozdzielczościach następnego modelu iPhone, o dotykowych iMakach i przez najbliższe 9 dni zapewne kilka innych pojawi się jak grzyby po deszczu.

O ile chciałbym, aby zmaterializował się tablet spełniający moje marzenia to obawiam się, że event planowany na 27 stycznia będzie mógł dotyczyć czegoś zupełnie innego.

Tymczasem powyższą plotkę o iMac Touch traktuję jako kompletną fikcję – widziałem już kilka prezentacji dotykowych Sony pracujących pod Windows 7 i ergonomia takiego rozwiązania w domowych warunkach nie ma żadnego sensu. Po pierwsze duże ekrany mają zwyczaj stać w pewnej odległości od nas i sięganie do nich rękoma nie będzie najlepszym pomysłem. Wyobrażacie sobie trzymanie rąk 30 cm od twarzy tylko po to, żeby zrobić powiększenie w Google Earth? A odciski paluchów na tych pięknie błyszczących ekranach? Będziemy po każdym wypalcowaniu przemywać je Magic-Sciereczką? Potencjalnie takie rozwiązania mogłyby mieć sens w środowiskach robiących prezentacje …

Czy widzicie sens takiego urządzenia w Waszym domu? Zostawcie komentarz!

Mighty Magic Mouse

Nastał idealny moment do przedstawienia nowej myszki Apple. Nowa nazwa nie wynika jednak z jej magicznych możliwości, ale z powodu zakazu korzystania przez firmę z Cupertino starszej Mighty Mouse, która teraz należy do Man & Machine. Pomimo tych trudności producentowi udało się w końcu zaimplementować bajecznie ułatwiające życie funkcje Multi-Touch do stacjonarnych komputerów. Funkcjonalność i ergonomia zapewne będzie przednia, więc pomimo stałej obecności tabletu na biurku nowy gadżet zostanie w najgorszym wypadku relegowany do obsługi Maka, gdy jest podłączony pod telewizor. Oby tylko bateria trzymała dłużej niż w poprzedniku …

Więcej informacji: Nowości Apple – Magic Mouse

Mighty(ier) Mini

Stary dobry Miniak będzie teraz znacznie bardziej popularny – szkoda, że Apple aż tyle czasu potrzebowało na dojście do oczywistego zastosowania tak małego komputera – jako serwer. Szybsze procesory oraz możliwość zrezygnowania z napędu SuperDrive i zastąpienia go drugim dyskiem twardy tylko pomogą mu znaleźć nową niszę rynkową. Oprogramowania OS X Server jest już w komplecie – wystarczy podłączyć i zarządzać.

Niestety Apple ponownie nie skorzystało z możliwości wykorzystania mini jako Media Centre – o ile dwa dyski o łącznej pojemności 1TB będą bardzo miło widziane dla trzymania tych wszystkich ściągniętych filmów w HD (lub dla tych uczciwszych – kopii Blu-Ray), to brak możliwości zamówienia go (za niższą cenę) ze Snow Leopard dla wielu będzie straszakiem. Rozumiem, że chodzi o nie kanibalizowanie sprzedaży AppleTV, ale jest to produkt przestarzały technologicznie i koniecznie wymaga uaktualnienia do dzisiejszych standardów – na materiały 1080p w jakości Blu-Ray 160GB to stanowczo za mało.

Więcej informacji:

• Mac mini
• Mac mini server

Unibody MacBook

Pozostały jedyny w ofercie MacBook zyskał całkiem nowe oblicze (nawet Bartkowi się podoba!) – wykonany z rugged polycarbonate, co jest marketingowym slangiem określającym plastik, w nowatorskiej technologii unibody powinień być znacznie solidniejszy niż dotychczas. Mam nadzieję, że Apple wyciągnęło wnioski z pękających obudów i tym razem postarało się bardziej. Chyba najważniejszym dodatkiem poza szybszą magistralą jest szklany touchpad rodem z MacBook Pro oraz lepszy ekran z podświetleniem LED. Jeśli chodzi o gabaryty to tylko na wysokość zmniejszono jego wymiary (1mm) – w każdą inną stronę MacBook przytył (niewiele, ale jednak). Niższa waga o ponad 600g na szczęście zrobi dużą różnicę, ale dalej brakuje mu 100g do osiągnięcia poziomu najmniejszego MBP.

Szkoda, że pomimo zapowiedzi obniżenia marży Apple nie postarało się o próbę trafienia do klientów o mniej zasobnym portefelu poprzez nawet nieznaczną obniżkę ceny.

Więcej informacji: Nowy biały MacBook

iMac 21.5 oraz 27″

Bodajże nikt nie podejrzewał zmiany rozmiarów ekranów w iMakach. Plotek przez ostatnie kilka tygodni było sporo, ale nikomu nie śniło się nawet, że zostaną uaktualnione do niemałych 27″. Nowe procesory powinny być dla wielu bardzo mile widzianym dodatkiem – po raz pierwszy zagościły w tym segmencie u Apple czterordzeniowe procesory. Maksymalna pojemność 16GB RAM również przyniesie uśmiech na twarz bardziej wymagającym użytkownikom (oraz bardziej bogatym – jedna kość 4GB kosztuje ponad 1500 PLN).

Technologia IPS w panelach powinna poprawić niedociągnięcia z poprzedniej generacji i wszystko byłoby miodnie, gdyby nie to że jakiś kretyn postanowił zastosować współczynnik 16:9 przeznaczając tym samym komputer dla Soccer Moms które wrzucają jedynie filmy swoich dzieci z treningów… Dock na dole ekranu już nam wystarczająco ogranicza to co widzimy w pionie, a teraz zostanie to obcięte o kolejne cenne piksele. Może doszli do wniosku, że ludzie obrabiający zdjęcia (które są w proporcjach 3:2 lub jeszcze bardziej kwadratowych dla średniego formatu) kupują profesjonalne ekrany, albo przesiedli się ze swoich drogich sprzętów na tanie kompakty w stylu mojego Panasonic LX3. Chyba jednak to drugie, bo również iMac teraz posiada slot dla kart SD – nie to co mój Nikon czy ex-Canon, tamte wykorzystują CF.

Nie podoba mi się kierunek w jakim podąża Apple – jeszcze niedawno zastanawiałem się, kto o zdrowych zmysłach wykorzystujący komputer w miarę tradycyjnie zdecydowałby się kupić monitor o proporcjach 16:9 i tym samym jedynie utrudnić sobie życie. Powodem do tego może być jedynie częste (czyli non-stop) oglądanie panoramicznych materiałów filmowych na pełnym ekranie, a nawet wtedy paski na górze i dole po 60 pikseli nie powinny przeszkadzać (zakładając 1920×1200). Jako, że iMac teraz obsługuje wejście sygnału poprzez Mini DisplayPort to będzie można podłączać wszelkiej maści urządzenia typu PS3 bezpośrednio, ale co spotka ludzi którzy mają ochotę na podpięcie swojego MBP z ekranem o proporcjach 16:10? Na dzień dobry wszystkie nasz okna będą miały zmienione rozmiary co mnie osobiście wkurzyłoby niemiłosiernie, ale to jest pikuś przy koniecznej reorganizacji jakiej doświadczymy po odłączeniu laptopa przed podróżą. Niedowiarkom proponuję przestawienie sobie rozdzielczości w swoim komputerze na 1920×1080, aby sprawdzić to na własnej skórze.

Bardziej technicznie: Nowości Apple – iMac

Wisieńką na torcie może być fakt, że żaden szanujący się producent w swoich profesjonalnych seriach nie oferuje takich proporcji ekranu.

Dobrze, że pojawił się Magic Mouse, bo inaczej mógłbym się zdenerwować …

Update:

Przykładowa praca w Lightroom w rozdzielczości 1920×1200 oraz 1920×1080 (przeskalowane w dół aby było wygodniej).

16×10 z dock:

16:9 z dock:

Jak widać obrazek na środku jest mniejszy niż mógłby być, a narzędzia po bokach pokazują mniej informacji (przewijanie konieczne).

16:10 bez dock:

16:9 bez dock:

16:10 fullscreen:

16:9 fullscreen:

Do fotografii jest to po prostu marnowanie przestrzeni po bokach ekranu. W przypadku 27″ owszem mamy więcej pikseli, ale kolejne 160 w pionie na pewno nie zaszkodziłoby, a narzędzia byłyby lepiej wykorzystane.

Update #2:

„… i cały misterny plan w pi…” – iMac w wersji 21.5″ ma tylko i wyłącznie wyjście Mini DisplayPort. Tylko wersja 27″ jest dwukierunkowa. Nie mam już siły krytykować …

Od dłuższego czasu trwają plotki, domysły i podejrzenia na temat kiedy i czy w ogóle Apple wypuści na rynek swój tablet. Jedne źródłą mówią o przejęciu osobistej pieczy nad produktem przez Steve’a, inne wspominają o trzech rozmiarach od 7″ nawet do modelu 13″. Przewijają się systemy operacyjne od iPhoneOS, poprzez uproszczony OS X aż do pełnoprawnego systemu przeniesionego prosto z Maków – nowa pełnoekranowa klawiatura ponoć wskazuje na to. Ile serwisów internetowych, blogów i wiadomości tyle różnych plotek … ale nie mam zamiaru odsiewać ziarna od plew – prawda jest taka, że jak produkt będzie gotowy, zaspokoi wszelkie wymagania swojego szefa oraz czas będzie właściwy to Apple zaprezentuje go publice.

Bardzo tajemnicze i pewne źródło podało ostatnie dziesięć nowych informacji (tłumaczę wybrane):

1. Apple stworzyło przynajmniej trzy wersje prototypowe tabletu.
2. Pierwsza wersja była 7″ i za mała – najnowsza ma 10.7″.
3. Systemem operacyjnym będzie iPhoneOS.
4. Wygląda jak duży iPhone 3G/3GS.
5. Będą dwie wersje – z modułem GSM (3G) oraz bez – duże odpowiedniki iPhone oraz iPod touch.
6. Czeka na zielone światło od S. Jobsa – prawdopodobieństwo pojawienia się wynosi 80%.

Pytaniem pozostanie kto tak naprawdę będzie chciał 10-calowego iPhone’a? Żadna to konkurencja dla Kindle – wygoda czytania na typowym ekranie LCD vs. e-ink jest znacząco niższa, powoduje szybsze zmęczenie wzroku i zapewne będzie znacznie szybciej pożerało baterię. Sam system operacyjny jest bardzo sensownym rozwiązaniem dla telefonu, ale dla tabletu już nie. Przecież nie będziemy z niego korzystać tylko i wyłącznie do Twitter czy Facebook, a nie wyobrażam sobie, aby grywalność była na poziomie mniejszej wersji. Narzędzia do pisania są mało rozbudowane w porównaniu z pakietami Office czy iWork, ręcę będą bolały przy dłuższym czytaniu wiadomości – może i będzie się nadawało do tworzenia wpisów za pomocą WordPress, ale nie przewiduję żeby było dużo chętnych tylko z tego powodu. Cena w rejonie $699-799 też wydaje się niemożliwa do zrealizowania biorąc pod uwagę, że iPhone bez kontraktu kosztuje w USA $599.

Czyżby w takim razie hybrydowy system operacyjny – połączenie iPhoneOS z OS X? Wątpliwe, aby Apple miało stworzyć kolejne środowisko dla developerów – tym bardziej, że całą swoją obecną uwagę skupia na tym pierwszym. Pozostaje w takim razie pełnoprawny OS X wraz z nową klawiaturą ekranową zaprezentowaną wraz z Snow Leopard – niewątpliwą zaletą są proste przenosiny programów i ustawień prosto z naszego Maka oraz pełna (przynajmniej w teorii) kompatybilność z naszymi narzędziami. Zastosowań takiego produktu może być naprawdę wiele, jednak wyobraźcie sobie fotografów męczących się z małymi obrazkami na tylnych ekranikach swoich aparatów na których i tak nie można ocenić ani głębi ostrości, ani kolorów. Mogłaby powstać przednia przeglądarka zdjęć oraz wraz z Lightroom czy podobnymi aplikacjami – idealne narzędzie do edycji zdjęć on-site. Patrzę oczywiście jak ten produkt mógłby wypełnić moje potrzeby w terenie, ale chętnie wysłucham innych pomysłów – zapraszam do wpisywania swoich idei.

Tymczasem na YouTube pojawił się bardzo ciekawy film przedstawiający potencjalną konkurencję iPad/Mac Tablet/jak zwał tak zwał:

Przyznajcie szczerze pomijając na moment metki – zapowiada się ciekawa zabawka. Interfejs wydaje się sensowny i o ile może mieć ograniczone zastosowanie, to zapewne wyraźnie trafi w potrzeby kreatywnych ludzi, którym takie narzędzie będzie wyjątkowo pomocne.

O Makach

Wracając na dłuższy moment do Apple – coraz więcej pisze się o uaktualnieniach Maków, a konkretnie modeli iMac oraz Mac mini. Jako, że seria przenośna została odświeżona w marcu bieżącego roku, to poza ewentualnym faceliftem białego MacBooka nie spodziewałbym się czegoś nowego. Jak zwykle domysły nowości w tych pierwszych sięgają nawet upchania procesora Intel Xeon w jeszcze mniejszej obudowie – poczekamy zobaczymy, bo co serwis internetowy to inny pomysł.

O iPhone

Snow Leopard był i jest dla mnie miłym doświadczeniem, nowy iTunes również. Miło, że system przyśpieszył na starszym sprzęcie. Miło, że odkrywam nową muzykę ze swoich zbiorów za pomocą Genius Mixes. Ale mam dwa poważne zastrzeżenia – iTunes 9 rozwalił mi moje inteligentne playlisty, a iPhoneOS 3.1 jest wolniejszy od 3.0. To pierwsze rozwiązałem poprzez wyłączenie funkcji Live Updating – muszę ręcznie odświeżać listy. Małe utrapienie, tylko czemu cofamy się do tyłu?

Drugie już znacznie poważniejsze. Jak już pisałem w całej serii S jak Super – 3GS to Ferrari przy Maluchach w postaci 2G/3G, ale widzę że polityka Apple prowadzi do tego, że jak za rok zostanie wypuszczona wersja 4.0 to będę musiał ponownie robić upgrade do szybszego procesora, aby w ogóle móc korzystać z telefonu. Na wyposażeniu gospodarstwa dalej jest starszy 2G u mojej drugiej połówki i krew mnie zalewa, gdy z jakiegoś powodu korzystam z niego. Tylko że teraz w modelu 3GS zauważyłem leciutkie czkawki podczas włączania/wyłączania aplikacji – takie małe zawachanie czy też utrata pełnych fpsów na 1/4 sekundy. Szlag mnie niedługo trafi jak i ten produkt będzie miał coraz mniejszą miodność i coraz większe wymagania sprzętowe …

Sotec E702A9 by Onkyo

Coraz częściej widuje się komputery o wzornictwie zainspirowanym iMakiem Apple. Część z pozoru jest lepsza, część ma gorsze parametry, żaden nie ma OS X, ani jeszcze nie widziałem Hackintosha w takim wykonaniu.

W każdym razie Onkyo zaprezentował pięknie brzmiący E702A9 pod marką Sotec – chyba zalecane jest, aby popracowali trochę nad nazwą.

Parametry ma następujące:

• - Intel Core 2 Duo E7400
• - 2Gb RAM
• - 500GB HDD
• - Blu-Ray 4x nagrywarka
• - 21.5″ 1920×1080 (1080p)
• - tuner TV z możliwością równoczesnego nagrywania dwóch różnych programów na HDD i Blu-Ray/DVD
• - webcam 1.3MP
• - cena w wysokości $1900,-

Sotec E702A9 by Onkyo

Design nie jest zły, lepszy niż dotychczasowe, które widziałem. Pilot pomaga w funkcjonalności Media Centre, a zbudowany dock dla iPhone zapewne ma przyciągnąć obecnych klientów Apple … wątpliwe.

Źródło: NewLaunches