PC-towcom też nie zaszkodzi przeczytać. ;-)

iPhoto ’09 – Places (klik, aby powiększyć)

Geotagging ostatnio staje się bardzo modny, na tyle że już nie tylko serwisy internetowe typu Flickr oferują możliwość pokazywania zdjęć na mapie. Użytkownicy Maków mają raj w postaci iPhoto z funkcjonalnością Places (ostatnio za pomocą pluginu można to samo osiągnąć w Aperture – nie testowałem osobiście, więc nie wiem jak to działa).

Niedawno zaopatrzyłem się w AMOD AGL3080, tzw. data logger i jestem bardzo zadowolony z jego funkcjonalności. Jest bardzo dokładny co widać na powyższym screenie – trasa zarejestrowana samochodem przy logowaniu co 10 sekund (zamiast defaultowej 1s). Jako, że urządzenie ma mi przede wszystkim służyć podczas robienia zdjęć to próbkowanie z taką częstotliwością w zupełności wystarczy, tym bardziej że pomimo warszawskich korków to pieszo poruszam się znacznie wolniej. Najważniejszym jest fakt, że po podłączeniu pod komputer widoczny jest jako pendrive/dysk twardy – nie ma potrzeby instalować driverów, a z tymi dla Maka nie jest łatwo.

Próbowałem różnej maści aplikacji na OS X, ale w końcu zdecydowałem się na następujące:
- GPSBabel+
- GPSPhotoLinker

Przede wszystkim są darmowe, a jednocześnie rewelacyjnie się sprawują. Obsługuje się je niezwykle prosto, intuicyjnie i nie powodują przed wczesnego łysienia spowodowanego wyrywaniem włosów z rozpaczy. GPSPhotoLinker dodatkowo obsługuje formaty RAW z lepsiejszych aparatów, czyli pliki z rozszerzeniami CR2, NEF, itp.

Instrukcja jak opisać zdjęcia współrzędnymi:

PAMIĘTAMY, ŻEBY USTAWIĆ DATĘ I GODZINĘ W APARACIE PRZED WYPRAWĄ ZDJĘCIOWĄ!!!

1. Pobieramy plik z loggera – w przypadku AMOD AGL3080 jest on zapisany w standardzie NMEA 0183.

2. Uruchamiamy GPSBabel+

3. Ustawiamy opcje zgodnie z powyższym rysunkiem:

3.1. Wybieramy opcję Quick GPSBabel+
3.2. Format pliku wejściowego ustawiamy zależnie od formatu jaki Wasz logger generuje.
3.3. Format wyściowy ustawiamy na GPX XML.
3.4. Zapisujemy plik.

4. Uruchamiamy GPSPhotoLinker:
4.1. Wybieramy tryb batch (odpowiedzialny za dopisanie współrzędnych do wielu zdjęć równocześnie).
4.2. Z paska na górze wybieramy Load Tracks i wskazujmy na plik z rozszerzeniem .gpx wygenerowanym przez GPSBabel+.
4.3. Również z paska narzędziowego wybieramy Load Photos – wybieramy zdjęcia robione w tym samym przedziale czasowym, w którym korzystaliśmy z data loggera.
4.4. Resztę opcji wybieramy zgodnie z powyższym obrazkiem – jeśli chce poeksperymentować to zapraszam.
4.4.1. Time weighted average point jest korzystny dlatego, że jeśli GPS zapisze np. dwie pozycje oddalone od siebie o 10 metrów o czasach, np. 10:44:25 i 10:44:35, a zdjęcie zrobimy o 10:44:30 to uśredni nam automatycznie pozycję między tymi dwoma.

4.5. WAŻNE: Nad zdjęciami ustawiamy strefę czasową w jakiej zostały zrobione zdjęcia jeśli jest odmienna od czasu systemowego! GPS zapisuje je w formacie UTC (GMT).

4.6. Wybieramy Batch save to photos upewniając się, że zaznaczyliśmy wszystkie załadowane zdjęcia (jeśli wybraliśmy opcję Process all loaded photos (not just selected) to nie ma potrzeby wybierać załadowanych zdjęć).

5. Zaimportować zdjęcia do iPhoto/Aperture.

Koniec! To naprawdę takie proste.

Teraz czekam, aż iPhoto/Aperture będzie potrafił przetworzyć pliki GPX i automatycznie dopisać pozycję do zdjęć znajdujących się już w bazie danych lub podczas importu. Generalnie nie jest potrzebny doktorat z fizyki jądrowej, żeby to zaimplementować, więc mam nadzieję że w 2010 roku wraz z premierą iLife ’10 pojawi się taka możliwość. :-)

Miłych szaleństw!

Aha – polecam serwis EveryTrail.com. Można tam uploadować same trasy w formacie GPX, aby zobaczyć je nałożone na mapy Google jaki i dodawać do nich zdjęcia. Na koniec możemy „odtworzyć” naszą trasę.

iPhone 3G - odłamany przycisk

Jakość niestety miała jedną wadę – była trwała i droga. Ludzie zaczęli poszukiwać coraz to tańszych produktów, bo przecież i tak po dwóch-trzech latach wymienią go na nowy, lepszy, ładniejszy. Oczywiście za popytem idzie podaż – firmy zaczęły udostępniać pozornie lepsze, ładniejsze rzeczy, jednak musiały obniżyć ich trwałość oraz jakość, aby liczyć się na rynku. Równocześnie zepsutych rzeczy nie warto naprawiać – nawet drogi czajnik Boscha za ponad 500PLN bardziej się opłaca wymienić na gwarancji, niż zatrudniać specjalistów do jego zreperowania.

N96 vs. iPhone

To wszystko z pozoru jest oczywiste, ale wystarczy na chwilę spojrzeć na własne życie, na istniejące w nim przedmioty, które mamy do dzisiaj lub które wymieniamy dosyć często. Telefony chyba są tutaj dobrym przykładem – znam ludzi, którzy co parę miesięcy mają nowy – raz Nokię, raz Samsunga czy inną Motorolę. Ale znam też takich, którzy wytrwale … trwają przy swojej Nokii 6310i, ponieważ służy im do tego do czego została przeznaczona – dzwonienia.

Dzisiaj jednak ciężko znaleźć produkt, który będzie dobry jakościowo oraz będzie posiadał atrakcyjną cenę. Wiele korporacji zwęszyło niszę – jakość w parze ze stylem i nowoczesnością. Częściej jednak pozostaje sam styl, jak na własnej skórze się nieraz przekonałem.

GrassValley K2

Podobnie jest w takich branżach jak telewizja broadcastowe (TVN, TVP, itp.) – kiedyś serwer wizyjny (cyfrowy magnetowid) był skomplikowanym urządzeniem, gdzie każdy element odpowiadał za co innego, był pancerny i rzadko kiedy się psuł. Był jednak straszliwie drogi. Konkurencja i wymagania stacji telewizyjnych oczywiście wymusiły większa integrację i niższą cenę oraz coraz szybsze tempo wypuszczania nie przetestowanych systemów. Dzisiaj to wszystko kończy się usterkami kilka razy w miesiącu i pracownicy żyją w coraz większym stresie, aby przypadkiem nie wyemitować czerni na antenie.

To właśnie tempo wypuszczania kolejnych, „lepszych”, nowszych i bardziej naszpikowanych nowinkami produktów niweczy cały proces beta-testowania. Dzisiaj nie opłaca się inwestować w sprawdzanie urządzenia wypuszczanego wkrótce na rynek – ba! – nie ma na to nawet czasu! Dzisiaj nabywcy testują dany produkt po jego zakupie, a dopiero jak napłynie wystarczająca ilość reklamacji, liczona zapewne tajemniczym wzorem, produkt zostaje poprawiony. Albo zastąpiony nowym …

To właśnie dlatego samochody europejskie są takie awaryjne przez ostatnie kilka lat. Brak czasu na wdrożenie technologii i zapewnienia jej stabilności powoduje czasami niebywałą frustrację u kupujących. Ale japończyki przecież są bezawaryjne myślicie … tak, ale kosztem gadżetów i nowinek – w kraju kwitnącej wiśni mają zasadę wprowadzania nowych rzeczy po dwuletnim okresie testów. Jednak i dzisiaj to ulega zmianie, tylko to po aby nadążyć za wymaganiami klientów, którzy chcą nawigację, która widzi drogę w podczerwieni poprzez kamerę zamontowaną w przednim zderzaku, ostrzega o ograniczeniach prędkości na wyświetlaczu między zegarami oraz gra naszą muzykę z iPhone’ów równocześnie odbierając rozmowy podczas gdy chcemy akurat wyświetlić zawartość książki telefonicznej na nowiutkim 10-calowym LCD na desce rozdzielczej.

To wszystko prowadzi do tego, że dzisiaj można już kupić aparat fotograficzny 12MP z wbudowanym telefonem (bo nie nazwę tego telefonu z aparatem), podstawkę podgrzewającą herbatę czy też kawę poprzez port USB i tym podobne bzdury.

Ale przecież musi z tego wszystkiego wyniknąć jakieś pozorne dobro … i dla mnie jest to wbudowany GPS, głównie w aparaty fotograficzne. Owszem, telefony typu iPhone 3G, Nokia N82 czy Blackberry Bold potrafią przypisać współrzędne do zdjęcia, ale to są namiastki pamiętek fotograficznych. Nikon już dzisiaj oferuje model P6000, który ma wewnętrzny odbiornik GPS, a zaczął również oferować zewnętrzne modele do swojej serii lustrzanek (D90, D300, D700, itp.). Canon oferuje natomiast grip z portem USB do którego można podłączyć Garmina lub innego spełniającego odpowiedni standard NMEA.

To wszystko jest jeszcze drogie, ale patrząc na obecny rozwój i kierunek w którym podążamy, to jestem pewien że już niedługo zagości to na stałe w naszych życiach. A możliwość sprawdzenia dokładnie w jakim zakątku świata nasza rodzina tak ładnie pozowała przed bliżej nieokreślonym monumentem pozostanie bezcenne …