Undo w Safari i Chrome

Smacznego!

Screencast

Przepraszam za mono audio — zapomniałem przestawić w ustawieniach.

Jak ktoś potrafi cokolwiek rozszyfrować z tego to będę wdzięczny:

Mon Nov  1 16:43:23 2010panic(cpu 4 caller 0xffffff80002cef74): Kernel trap at 0xffffff7f806cd15c, type 14=page fault, registers:CR0: 0x000000008001003b, CR2: 0xffffff84a68cd03c, CR3: 0x0000000192c3b000, CR4: 0x0000000000000660RAX: 0x0000000080000000, RBX: 0x00000000ffffffff, RCX: 0x00000000ffffffff, RDX: 0x00000000ffffffffRSP: 0xffffff80b0fd2930, RBP: 0xffffff80b0fd2950, RSI: 0xffffff80a68cd040, RDI: 0xffffff8092a47000R8:  0xffffff80b0fd29bc, R9:  0xffffff7f806d5ebe, R10: 0x0000000000000001, R11: 0xffffff7f80cfe7feR12: 0xffffff8092a47000, R13: 0xffffff80a68cd040, R14: 0xffffff80b0fd29bc, R15: 0xffffff80b0fd2aecRFL: 0x0000000000010206, RIP: 0xffffff7f806cd15c, CS:  0x0000000000000008, SS:  0x0000000000000010Error code: 0x0000000000000002
Backtrace (CPU 4), Frame : Return Address0xffffff80b0fd25d0 : 0xffffff8000204b99 0xffffff80b0fd26d0 : 0xffffff80002cef74 0xffffff80b0fd2820 :

Przy okazji zapuściłem test RAMu za pomocą programu Rember oraz zrobiłem reboot celem uruchomienia Apple Hardware Test. Problemów brak.

P.S. iMac nie przekracza 56°C, więc nie jest to związane z temperaturą. No i drugi raz stało się dokładnie to samo w iPhoto. Może coś związane z CoreGraphics i stąd szarpanie animacją przy przełączaniu się do Space z iPhoto? Tylko ten program to powoduje …

Screencast

Screencast nagrałem na dwa sposoby, bo QuickTime X dał radę tylko 14 fpsów zarejestrować. Druga połowa jest w iShowU HD i lepiej obrazuje problem.

Discussions

Dodałem wątek na Apple’owych dyskusjach: iPhoto ’11 and Spaces animation jitter / lack of smoothness

Jakość filmu poprawi się jak YouTube skończy swoją obróbkę.

Jakość filmu poprawi się jak YouTube skończy swoją obróbkę.

Zapraszam dzisiaj na kolejny screencast poświęcony Adobe Lightroom 2. Tematem dzisiejszego samouczka jest pokazanie funkcjonowania Snapshots oraz omówienia panelu Historia w module Develop.

Zapraszam:

Jakość poprawi się jak YouTube skończy swoje obróbki.

Screencast jest hostowany tym razem przez Blip.tv — zresztą znajdziecie tam kopie wszystkich dotychczasowych video. Powodem jest po prostu długość. YouTube nie akceptuje klipów powyżej 10 minut.

Jednocześnie przepraszam, że głos jest mono — niestety źle ustawiłem program do nagrywania screencastów … z jakiegoś powodu odmawia on współpracy na nowym komputerze. Na starym też często wariował, ale rzadziej. Chyba czas przesiąść się na QT X.

Materiał jest w 1080p, ale YouTube go jeszcze przetwarza, więc proszę o cierpliwość.

Zapraszam do pierwszego screencastu-samouczka dla Adobe Lightroom. Dzisiejszy i pierwszy temat to importowanie zdjęć.

PS. Przepraszam za trzaski — zapomniałem zamknąć okno podczas nagrania i odśnieżanie balkonu przez sąsiada tak dziwnie się nagrało …

Wrażenia z Aperture 3:

• Aperture 3 — pierwsze wrażenia
• Subiektywnie o Aperture 3
• Co Nowego w Aperture 3?
• Aperture 3 — pierwsze wrażenia — część 1

Zapraszam do obejrzenia szybszego sposobu dla osób często korzystających z klawiatury, a w szczególności skrótu ⌘+Tab:

Komentarze mile widziane!

Napisanie powyższego akapitu za pomocą piórka na moim Wacom Intuos4 zajęło mi 12 minut z okładem. Nie jest to szczyt szybkości i na dzień dzisiejszy na pewno jestem w stanie to zrobić kilkukrotnie szybciej za pomocą klawiatury. Trzeba jednak pamiętać, że software jest przeznaczony dla posiadaczy Modbooka, który nie ma klawiatury, a jedynym sposobem na interakcję z ekranem jest właśnie piórko.

Powyższy obrazek przedstawia panel do pisania — cała jasno-szara powierzchnia jest przeznaczona dla naszego bazgrolenia. W górnym lewym rogu mamy przyciski służące do zmiany trybów wprowadzania tekstu: odręcznie, literka po literce lub za pomocą wirtualnej klawiatury. Z prawej górnej strony natomiast są przyciski do wyczyszczenia panela oraz tzw. undo i redo (cofnij/przywróć). Duży przycisk z znaczkiem klawisza Enter robi dokładnie to samo co na klawiaturze, z tym że dodaje również spację na koniec zdania.

Zębatki obok przycisku Enter służą do otworzenia menu kontekstowego, w którym możemy wybrać język w którym aktualnie piszemy, włączyć klawiaturę numeryczną oraz rozpocząć trening. Ten ostatni próbowałem wykonać, ale nie za bardzo rozumiałem całą procedurę — przez lenistwo nie zerknąłem do instrukcji. Tak po prawdzie to biorąc pod uwagę jak skutecznie Quickscript rozpoznawał moje pismo, to nie jest to konieczny krok.

Niewątpliwie jest to świetne rozwiązanie dla posiadaczy Modbooków — urządzenia o którym marzę. Dla posiadaczy tradycyjnych tabletów już chyba niekoniecznie. No chyba, że ktoś ma Cintiq. Softem bawiłem się raptem godzinę, więc doświadczenia dużego nie mam, ale w międzyczasie będę kontynuował testy i jeśli coś się zmieni to dam znać.

A przy okazji — okienko do pisania ładnie zanika na czas robienia czegoś innego i przestaje przeszkadzać. Produkt jest solidnie wykonany i dobrze przemyślany.

Link: Axiotron Quickscript

Jeśli chcecie coś dodać od siebie to zapraszam do komentarzy – wprowadzę do tematu jeśli będzie to ciekawa wiadomość!

Upgrade czy czysta instalacja?

Przeprowadziłem oba typy instalowania OS X 10.6 – najpierw uaktualniłem moją obecną instalację, a następnie na zewnętrznym dysku podłączonym po FireWire 400 – nie było żadnej istotnej róznicy, tak więc jeśli nie macie za dużo hacków czy modów to polecam upgrade – szybciej będziecie gotowi do dalszej pracy. Przypominam o zrobienie backupu systemu dla własnego bezpieczeństwa!

Dobrym pomysłem jest również wyłączyć dodatkowe programy typu Growl w Preferencjach Systemowych przed upgrade’em – pozwoli to uniknąć problemów.

Instalacja (upgrade 10.5 na 10.6)

Zrobienie upgrade’u jest bajecznie proste – wystarczy włożyć płytę do napędu, kliknąć w ikonę DVD od OS X na desktopie i następnie kliknąć w Zainstaluj OS X Snow Leopard. Proces trwa około godziny w przybliżeniu i praktycznie nie wymaga ingerencji użytkownika. Z czytanych przeze mnie raportów innych użytkowników wynikało, że Mac restartował się od jednego do czterech razy – w moim przypadku dwukrotnie. Można również uruchomić komputer z płyty (trzymając literę „C”) i przeprowadzić upgrade w ten sposób – nie ma to znaczenia.

Instalacja czystego systemu Snow Leopard:

Kroki 6 do 8 należy wykonać w przypadku nowego dysku. Format istniejącego jest jednak niezbędny.

1. Restart komputera z włożoną płytą Snow Leopard.
2. Podczas restartu wciskamy przycisk „C”.
3. Wybieramy język i klikamy w strzałkę w prawo.
4. Z menu Narzędzia uruchamiamy Narzędzia dyskowe.
5. Klikamy w nasz dysk na którym chcemy dokonać instalacji (wyższy z dwóch o tej samej nazwie – patrz obrazek na górze).
6. Wybieramy zakładkę Partycja.
7. Z rozwijanego menu zaznaczamy 1 partycja.
8. Na dole ekranu klikamy w Opcje, gdzie zaznaczamy GUID Partition Table (odpowiednio po polsku) i zatwierdzamy przyciskiem OK.
9. W dolnym prawym rogu zatwierdzamy formatowanie przyciskiem Apply / Zastosuj.
10. Po zakończeniu formatowania zamykamy Narzędzie dyskowe (np. czerwonym przyciskiem w górnym lewym rogu).
11. Kontynuujemy instalowanie – jako miejsce docelowe wybieramy nasz nowo-sformatowany dysk.
12. Po zakończeniu procesu instalacji i podczas restartu systemu wciskamy klawisz ⌥ (Option), aby wybrać dysk startowy.

Nowości i ciekawostki

W moim przypadku system odzyskał 13GB miejsca na dysku twardym – w większości jest to zwolnione miejsce po cache’ach i innych niepotrzebnych plikach, ale również z powodu nie instalowaniu wszystkich driverów do drukarek, pominięciem plików dla PowerPC, który to już nie jest wspierany oraz kompresji strategicznych danych.

(Nowe) Słowniki – więcej niż jeden równocześnie:

OS X 10.5 wymuszał na użytkowniku stosowanie zaledwie jednego słownika – odpowiadał on wybranemu językowi w systemie. W Snow Leopard zmieniło się to na plus – teraz wchodząc do Preferencji Systemowych / Języki i tekst możemy zaznaczyć w których językach interesuje nas sprawdzanie pisowni. Wygląda na to, że system rozpoznaje zmianę języka w kolejnych paragrafach, a nie w środku zdania, czyli jak zaczynamy zdanie po polsku i nagle przeniesiemy się na francuski to nie spodziewajmy się prawidłowego rozpoznania zmian. Po przejściu do kolejnego akapitu i rozpoczęciu pisania od tego drugiego języka system powinien zacząć go rozpoznawać. (Informacja dzięki TUAW.com)

(Nowe) Option+klik na górnym pasku:

Nie dość, że menulet od Airport został rozszerzony o dodatkowe informacje, takie jak moc sygnału, to teraz niektóre pozycja w górnym paski menu zyskały nowe infomacje podczas kliknięcia ich z wciśniętym przyciskiem Option (⌥). Polecam po prostu pobawienie się we własnym zakresie – najłatwiej tak będzie poznać wszystkie nowości w Snow Leopard.

(Nowe) QuickTime X:

Wraz z nowym systemem otrzymujemy również dostosowany do niego QuickTime X (X jak 10, a nie ‘iks’). Przede wszystkim zmieniony jest jego wygląd – motyw czerni teraz dominuje, a możliwość wizualnego trymowania klipów video jest utrzymany graficznie w stylu jaki zobaczyliśmy na iPhone 3GS.

Jeśli robiliście upgrade to QuickTime 7 znajdziecie w /Programy/Narzędzia/ natomiast dla osób instalujących od nowa polecam włożenie płyty Snow Leopard i doinstalowanie go z opcjonalnych dodatków.

Trackpad

Apple dał sobie spokój z uniemożliwianiem stosowania czteropalcowych gestów w starszych MacBookach Pro. Teraz nie trzeba odwoływać się do hackowania .kextów – brawa za dodanie nowych funkcji do starszych technologicznie maszyn!

Expose, Dock, Stacks:

Expose zyskał unowocześnią funkcjonalność i lekko został zmieniony jego wygląd – okna teraz po wciśnięciu F3 pojawiają się równo rozłożone na ekranie jak widać na powyższym obrazku. Nie wiem czy jestem do tego przykonany, tym bardziej że teraz nie widać szczegółów w oknach np. Safari czy Firefox. Na szczęście jest na to metoda – wystarczy podświetlić interesujące nas okno i klepnąć na klawiaturze Spację celem powiększenia interesującego nas okna.

Dodatkowo, jeśli chcemy za pomocą myszki wyświetlić wszystkie otwarte okna jednej wybranej aplikacji to należy przytrzymać lewym przyciskiem myszki na ikonie programu w Docku. Kolorystyka również ulegał przemianom i teraz mi znacznie bardziej odpowiada. Odkryłem jednak na to sposób – możecie o tym poczytać tutaj.

Podgląd w Finderze:

Wybierając w Finderze opcję widoku w postaci ikon (skrót ⌘+1) lub w trybie Cover Flow (⌘+4) ukazuje się jego nowa funkcjonalność. Możemy teraz podglądać filmy oraz PDFy bez konieczności odpalania Quicklook czy też wbudowanych aplikacji Preview/QuickTime X (zależnie od typu pliku). Osobiście nie jest mi ta nowa funkcja potrzebna, tym bardziej że na codzień korzystam z innego widoku plików i nie za bardzo będzie chciało mi się przełączać tryby widoku – wciśnięcie spacji aby uruchomić Quicklook jest wystarczająco szybkie i wygodne.

Kosz na śmieci rodem z Windows:

Możliwość przywracania skasowanego pliku do oryginalnej lokalizacji jest dostępna w Windows od … niepamiętnych czasów. Apple potrzebował troszkę więcej czasu, aby tą możliwość dodać ale przynajmniej jest i działa. Wystarczy na plik w koszu kliknąć prawym przyciskiem (lub lewym z przytrzymanym CTRL) i wybrać opcję Put Back. Voila!

32/64 bity:

Wczoraj przebąkiwałem coś w screencaście o tym, że nie wiem jak sprawdzić czy dana aplikacja uruchomiona jest w 32 czy 64 bitach. Otóż wystarczy uruchomic Activity Monitor / Monitor aktywności i na liście otwartych procesów jak na dłoni widać wszystkie interesujące nas informacje.

Wszystkie Maki poza Xserve defaultowo uruchamiają się w trybie 32-bitowym kernela – chodzi o zachowanie kompatybilności z obecnymi driverami. Aby uruchomić Snow Leopard w 64-bitach wystarczy przytrzymać klawisz 6 i 4 podczas uruchamiania komputera. Przy kolejnym restarcie systemem znowu wstanie w 32-bitach jednak przy pomocy Google można zmodyfikować system, aby działał w tym „lepszym” trybie cały czas – nie będę tego polecał tutaj.

Data na górnym pasku:

Teraz oprócz godziny można również na górnym pasku wyświetlić dzisiejszą datę – wystarczy wejść w Preferencje Systemowe / Data i czas i zaznaczyć opcję Show date / Pokaż datę. Jeśli w Docku macie już ikonkę iCal to uważam to za zbędną funkcję gdyż tam można podejrzeć jaki dzień dzisiaj mamy, jednak może przyda się to tym, którzy korzystają tylko z narzędzi Google czy innych.

Szukanie w Finderze:

Zdarza mi się dosyć często skorzystać z małego pola w górnym prawym rogu okienek Findera jak potrzebuję coś szybko w danych katalogu znaleźć. Oczywiście Finder zaczyna przeszukiwać mi cały komputer! Przecież od tego jest Spotlight!

Problem w końcu został rozwiązany w Snow Leopard – wystarczy w Finderze wejść w preferencje (⌘+,) i zaznaczyć opcję Search the Current Folder / Przeszukaj bieżący katalog (?). Teraz wpisany w pole wyszukiwania tekst najpierw zaczyna przeszukiwać folder w którym aktualnie jesteśmy.

Jeśli jednak potrzebujecie przeszukać całego Maka, wystarczy wybrać nad listą plików opcję This Mac / Ten Mac.

Licencja na zabijanie:

Przyśpieszenie zamykania systemu operacyjnego wynika głównie z nowej funkcji dzielenia aplikacji i wątków na czyste oraz brudne. Te pierwsze to jest na przykład program Pages z otwartym plikem, który został zapisany na dysk. W drugim przypadku możemy sobie wyobrazić ten sam Pages, ale z otwartymi dokumentami, które jeszcze nie zostały zachowane. Podczas wyłączania/restartu system brudne procesy traktuje delikatnie i pyta nas czy chcemy zachować zmiany i tradycyjnie je zamyka po naszym potwierdzeniu natomiast czyste wątki są zabijane rodem z Force Quit, Wymuś zakończenie, czy też dostępna z Terminala komenda kill -9. Zabicie procesów nie ma znacznie w przypadku jednej aplikacji, ale jak podliczymy zysk z kilkunastu lub kilkudziesięciu to jest zdecydowanie szybciej. (Informacje dzięki TUAW.com)

Nowe ustawienia dla telewizorów:

Przy okazji podłączania MBP do mojej plazmy dzisiaj odkryłem, że są nowe ustawienia dla telewizorów HD. Po pierwsze można w końcu włączyć tryb 1080p oraz ustawić częstotliwość odświeżania – do wyboru mamy 24Hz, 50Hz oraz 60Hz (nie wiem jeszcze czy dokładnie 59.97 czy zaokrąglili do 60-ciu).

Na 58″ wygląda fantastycznie teraz – interpolacja w 1080i jedna bardzo rzucała się w oczy!!

Zmiana funkcjonalności w wygaszaczu ekranu:

Jedna funkcja, które zmieniła swoje działanie i niezwykle zirytowała Larry McJunkina jest okienko proszące o hasło po wyjściu komputera z uśpienia/uśpienia ekrany/screensavera – teraz wystarczy np. niechcący przesunąć myszką w gorący róg ekranu (funkcja Expose) i nawet to zaledwie ułamku sekundy komputer prosi o podanie hasła. Zapewne ma to związek ze zwiększeniem bezpieczeństwa i sam osobiście na to nie będę narzekał.

(Nowe) Jak grafmarr słusznie zauważył w komentarzach – teraz w Preferencjach Systemowych / Bezpieczeństwo można wybrać czas po jakim zostanie aktywowany dialog wymagający podania hasła.

TimeMachine – jej zachowanie się zaraz po upgrade:

W moim przypadku Time Machine non-stop uruchamiał się raz po razie po uaktualnieniu. Time Capsule 1TB miałem pełny przed 10.6, a Console / Konsola raportowała dziwny proces o nazwie deep traverse. Okazuje się, że backup jest skanowany i ponownie indeksowany, a w moim przypadku dodatkowo były kasowane stare rzeczy aby zrobić miejsce na ponad 100GB nowych plików. Trochę to trwało – zalecam zostawienie TM w spokoju, aby swoje zrobił …

Problemy

Jeśli przed uaktualnieniem chcecie sprawdzić czy wszystkie Wasze aplikacje będą prawidłowo działały to zapraszam tutaj: SnowLeopard.wikidot.com – znajdziecie tam listę najpopularniejszych programów i dodatków do OS X oraz notkę obok z informacją dotyczącą kompatybilności ze Snow Leopard.

Dodatkowo zalecam zrobienie jednej rzeczy przed wykonaniem uaktualnienia – naprawienie uprawnień na dysku! Aby to zrobić należy uruchomić Disk Utility / Narzędzie Dyskowe i zrobić co następuje:

• z lewej strony wybrać nasz dysk, zazwyczaj Macintosh HD
• na dole wcisnąć przycisk Repair Disk Permissions / Napraw uprawnienia na dysku
• po paru minutach uprawnienia zostaną naprawione i dopiero teraz przystąpić do upgrade’u

Problemy z programami

aBlip 0.9.6:

• program dalej lubi się przywiesić i nie odświeżać nowych blipnięć – tak jak na 10.5.x
• nie działa podgląd załączonych zdjęć do wiadomości
• nie działają linki wklejony w blipnięciach – są widoczne, ale po kliknięciu jesteśmy przekierowywani na dziwne i zdecydowanie błędne adresy
• aktualizacja do 0.9.6.1 jeszcze pogarsza sprawę – wiesza się pod wysłaniu jakiegokolwiek blipnięcia

Growl:

• należy wejść do ustawień Growl w Preferencjach Systemowych i go wyłączyć – pozostaje nam czekać na update gdyż powoduje problemy w tle i duże memory leaks
• zapraszam na strony Growl Beta – są już kompatybilne z 10.6

Logitech Control Centre i myszka tej firmy:

Z kolei ^vinci na Blipie raportuje problemy z myszką Logitecha – mianowicie nie działa Expose z nią.

Rozwiązanie – grafmarr w komentarzach napisał:

Jeśli chodzi o funkcjonowanie Logitech Control Center 3.0 z przyciskami dla Expose i Spaces trzeba wykonać w terminalu (dwie poniższe komendy):
ln -s /Applications/Utilities/Expose.app /Applications/Expose.app
ln -s /Applications/Utilities/Spaces.app /Applications/Spaces.app
Sprawdzone i działa. Jak już Logitech wyda wersję LCC zgodną z SL wystarczy tylko usunąć z foldera Programy, aliasy Expose i Spaces.

Modem USB Option Icon 225 (GSM 3G):

Brak sterowników. Wersja z 10.5 Leopard powoduje wyświetlanie czarnego ekranu z napisami w różnych językach i blokują całkowicie system. (Raport od Maćka z komentarzy)

Screencast cz. I i II:

Podgląd w Finderze:

Wybierając w Finderze opcję widoku w postaci ikon (skrót ⌘+1) lub w trybie Cover Flow (⌘+4) ukazuje się jego nowa funkcjonalność. Możemy teraz podglądać filmy oraz PDFy bez konieczności odpalania Quicklook czy też wbudowanych aplikacji Preview/QuickTime X (zależnie od typu pliku). Osobiście nie jest mi ta nowa funkcja potrzebna, tym bardziej że na codzień korzystam z innego widoku plików i nie za bardzo będzie chciało mi się przełączać tryby widoku – wciśnięcie spacji aby uruchomić Quicklook jest wystarczająco szybkie i wygodne.

Kosz na śmieci rodem z Windows:

Możliwość przywracania skasowanego pliku do oryginalnej lokalizacji jest dostępna w Windows od … niepamiętnych czasów. Apple potrzebował troszkę więcej czasu, aby tą możliwość dodać ale przynajmniej jest i działa. Wystarczy na plik w koszu kliknąć prawym przyciskiem (lub lewym z przytrzymanym CTRL) i wybrać opcję Put Back. Voila!

32/64 bity:

Wczoraj przebąkiwałem coś w screencaście o tym, że nie wiem jak sprawdzić czy dana aplikacja uruchomiona jest w 32 czy 64 bitach. Otóż wystarczy uruchomic Activity Monitor / Monitor aktywności i na liście otwartych procesów jak na dłoni widać wszystkie interesujące nas informacje.

Data na górnym pasku:

Teraz oprócz godziny można również na górnym pasku wyświetlić dzisiejszą datę – wystarczy wejść w Preferencje Systemowe / Data i czas i zaznaczyć opcję Show date / Pokaż datę. Jeśli w Docku macie już ikonkę iCal to uważam to za zbędną funkcję gdyż tam można podejrzeć jaki dzień dzisiaj mamy, jednak może przyda się to tym, którzy korzystają tylko z narzędzi Google czy innych.

Screencast:

W poniższym screencaście pokażę jak można w nowy sposób minimalizować okna pod ikonę aplikacji na Docku zamiast obok Stacks przy koszu na śmieci. Aby jednak tą funkcję aktywować, należy wejść do Preferencji Systemowych do ustawień Docka i zaznaczyć opcję Minimize windows into application icon / Minimalizuj okna do ikony programu.

Po zminimalizowaniu danego okna, kliknięcie na ikonę tego programu w Docku spowoduje jego przywrócenie – ale tylko jednego. Jest to o tyle istotne, że w filmiku zmniejszyłem trzy okna Safari i otworzyło się tylko jedno – aby przywrócić resztę wystarczy przytrzymać myszkę na ikonie i Expose wyświetli nam listę wszystkich otworzonych okien.

A teraz do sedna – już zdążyłem chwilę pobawić się nowym systemem i wrażenia mam ogólnie pozytywne … Tak jak pisze Bartek na Fotogenii – nie jest to upgrade, który powala na kolana. Nie należy spodziewać się niewiadomo czego … jednak zmiany idą w kierunku odpowiadającemu mi. Są delikatne, ulepszają najważniejsze rzeczy, a przy okazji znalazłem kilka ciekawostek które chyba są całkiem nowe, albo po prostu przegapiłem je w Leopardzie.

Po instalacji:

Po zakończonym procesie instalacji prowizorycznie jeszcze raz zrestartowałem komputer – nie korzystałem ze stopera (przy okazji to zrobię), ale subiektywnie system wstał szybciej. Leopard wraz z aBlip, Skype, WD Drive Manager, Tweetie, KeyRemap4Mac oraz paroma innymi pierdołami wstawał mi ok. 60 sekund. Wyłączenie samego aBlipa i Skype’a skracały ten czas do 35-40 sekund. Teraz miałem wrażenie, że z całym majdanem była znacznie szybciej …

Przy okazji sprawdziłem ile mam wolnego miejsca – uwaga nie połamcie krzeseł spadając, bo to już moje kolejne nadające się na śmietnik – odzyskałem ciut ponad 13GB!!!

Po zakończeniu upgrade’u niestety sprawdziłem wersję drivera dla mojego Wacoma Intuos4 – okazało się, że w międzyczasie pojawiła się nowsza wersja, więc postanowiłem go uaktualnić. Dodam, że tablet działał prawidłowo … i tak oto podczas instalacji, które zakończyła się poprawnie dostałem powyższy komunikat, a tablet jak działa tak działa nadal. Cóż – jeśli ktoś wie co z tym fantem zrobić i jak odinstalować driver to zapraszam do komentarzy.

Okazało się, że to nie driver od Wacoma rzucał ten błąd – wynika on z zupełnie czegoś innego. Chodzi o dongle z którego korzystałem do autoryzacji służbowej aplikacji.

Aplikacje:

Następnie zacząłem sprawdzać po kolei jakie aplikacje działają, a jakie nie. Posłuszeństwa odmówił Pacifist niestety, więc wylądował w koszu.

Wszystko inne co posiadam wymagało uaktualnienia do najnowszych wersji, gdzie Cyberduck niestety jest w wersji beta – najważniejsze, że jeszcze nie zauważyłem żadnych problemów. GPSBabel+ z którego korzystam do konwertowania plików z DataLoggera do formatu .GPX wymaga Rosetty do prawidłowego funkcjonowania, a ta ostatnia nie jest defaultowo instalowana wraz z systemem, żeby nie zajmować niepotrzebnie miejsca na HDD. Nie chcę też jej instalować tylko dla jednej aplikacji, tak więc rozpoczynam poszukiwania innych rozwiązań, które niewątpliwie istnieją.

Trackpad:

Od momentu kiedy pojawiły się gesty czteropalcowe oraz hack uruchmiający je na staryszych MBP to przy każdym upgrade (10.5.6 -> 10.5.7 -> 10.5.8) musiałem przeprowadzać operację od nowa. Było to dla mnie na tyle uciążliwe, że przy 10.5.8 już sobie dałem spokój w oczekiwaniu na Snow Leopard – i słusznie zrobiłem, ponieważ wszystkie gesty są teraz dostępne dla mojego MacBookPro4.1. Hurrah! Pomimo, że Apple ma irytującą tendecję do nie wyposażania starszych produktów w bajery z nowszych pomimo technicznych możliwości to tym razem zasłużyli u mnie na buziaka (żeńska część Apple przynajmniej). W końcu! Brawo!

Desktop:

Przy okazji znalazłem ciekawą nowość w Snow Leopard – przynajmniej taką mam nadzieję. Jeśli była w Leopard to nie śmiejcie się za bardzo i wybaczcie moją ślepotę … Mianowicie klikając prawym przyciskiem na pulpit, po wybraniu opcji Show View Options / Pokaż opcje widoku (?) możemy włączyć dodatkowe informacje przy ikonach rezydujących na naszym pulpicie – osobiście trzymam tam tylko dyski oraz ewentualne screenshoty podczas tworzenia wpisów na blog. Informacje o rozmiarze zdjęcia czy ilości wolnego miejsca na HDD bardzo mi pomogą i zaoszczędzą uruchamianie Dashboard do podglądu stanu wolnego miejsca w iStat Pro widget oraz korzystania ze skrótu ⌘+i do wyświetlenia informacji o pliku. Dla estetów jak ja troszkę będzie przeszkadzał większy bałagan, ale może z czasem przyzwyczaję się …

Expose, Dock, Stacks, itp:

Expose zyskał unowocześnią funkcjonalność i lekko został zmieniony jego wygląd – okna teraz po wciśnięciu F3 pojawiają się równo rozłożone na ekranie jak widać na powyższym obrazku. Nie wiem czy jestem do tego przykonany, tym bardziej że teraz nie widać szczegółów w oknach np. Safari czy Firefox. Na szczęście jest na to metoda – wystarczy podświetlić interesujące nas okno i klepnąć na klawiaturze Spację celem powiększenia interesującego nas okna.

Znalazłem również automatyczne ustawianie ikon na pulpicie – nie zauważyłem tego w 10.5.x i ciągle korzystałem z opcji Clean Up pod prawym przyciskiem myszy. Po włączeniu opcji Snap to grid ikony same ustawiają się na pulpicie we właściwe miejsca z ładną animacją. Mniam same pyszności!

Dodatkowo, jeśli chcemy za pomocą myszki wyświetlić wszystkie otwarte okna jednej wybranej aplikacji to należy przytrzymać lewym przyciskiem myszki na ikonie programu w Docku. Kolorystyka również ulegał przemianom i teraz mi znacznie bardziej odpowiada.

Podsumowanie:

Jest dobrze, wg. mnie warto zrobić ugprade pomimo delikatnych zmian – oczywiście pod warunkiem, że macie kompatybilne aplikacje – inaczej trzeba poczekać na uaktualnienia.

Jeszcze raz zalecam zrobienie sobie obrazu dysku, aby móc wrócić szybko do gotowego systemu w przypadku jakichkolwiek niepowodzeń. Jak zrobicie to prawdopodobnie nie będzie potrzebny, ale jeśli nie to szybko okaże się że był niezbędny – prawo Murphiego nie kłamie! :o)

Aby nie było zbyt różowe to dodam, że bardzo niepodoba mi się płynność animacji przy przełączaniu pulpitów w Spaces – w 10.5.x było płynnie, a teraz szarpie – wygląda to brzydko, a jako że często przełączam się między czterema Spaces to jest to niezwykle denerwujące i psuje mi ogólnie pozytywne wrażenie.

Update:

Właśnie uploaduje screencast na YouTube za pomocą QuickTime X – znacznie wygodniejsze niż logowanie się na sam YT. Lubimy takie ułatwienia!

Co nie działa:

Nie działa prawidłowo aBlip, ale przynajmniej uruchamia się – można czytać i pisać, ale klikanie w linki powoduje, że Safari próbuje dobrać się do adresu w stylu http://xn--l,ml%20%00%00%00pf-5la7f90bacaaba3ev5keae610mcy6ofabf5ngi382n/. Dodatkowo nieprawidłowo jest pokazywane w Expose (widoczne na powyższych screenshotach). Aha – nie można również podglądać wklejonych zdjęć. Poza tym nie widziałem, żeby były inne problemy.

Zalecam wyłączenie lub odinstalowanie Growl – konsola pokazuje że powoduje duże przecieki pamięci. Aby to zrobić ręcznie należy odznaczyć w Preferencjach Systemowych w Growlu „Start at login”, a następnie kliknąć w Stop Growl. Potem ew. można kliknąć prawym przyciskiem w preferencjach na Growl aby go skasować całkowicie.

Screencast:

PS. Sorry za yyyy oraz wycinki pod koniec, ale bredziłem jak pijany. (-:

Jak tylko pojawił się iWork ’09 zdecydowałem się do niego zrobić upgrade z wersji z 2008 roku, którego też poleciłem koledze przenoszącego się w świat Makowy. Nie był pewien jednak jakie dokładnie możliwości ma Pages, gdyż patrząc na screenshoty ciężko zdecydować się czy bardziej pasuje do Worda czy Publishera. Przestrzegałem go przed Office:mac ze względu na iście Windowsowy styl instalowania oraz przy okazji przed trojanem obecnym w pirackich wersjach iWork ’09.

Tym samym oto odpowiedniki:

Word/Publisher — Pages

Excel — Numbers

PowerPoint — Keynote

O Docku już kilka razy pisałem w przeciągu ostatniego roku, ale jako że pytanie padło parę razy na blipie w międzyczasie to zdecydowałem się pokazać najprostsze metody opisane powyżej:

Przepis na dodanie programu do Docku w skrócie:

Metoda 1 – przenieść ikonkę aplikacji np. z Findera i upuścić na Docku, gdy pozostałe ikonki rozszerzą się i zrobią nam miejsce (na lewo od przerywanej linii).

Metoda 2 – klikamy ikonę uruchomionej wcześniej aplikacji w Docku prawym przyciskiem (lub Ctrl + lewy klik) i wybieramy „Pozostaw w Docku” czy podobnie.

Przepis na Stacks:

Tak samo jak w powyższej metodzie nr 1, przenosimy folder z Findera na Dock, ale na prawo od przerywanej linii – jak ikonki się rozsuną wystarczy puścić przycisk.

Miłego porządkowania!

PS. Dwukrotne kliknięcie na powyższe okno YouTube spowoduje otwarcie filmu w nowej zakładce na stronie YouTube.

Zaczynam eksperymentować ze screencastami – z powyższym straciłem dziewictwo. Zdaję sobie sprawę, że do ideału daleko, ale mam nadzieję, że nie jest to Czernobyl.

Wskazówki, komentarze i inne mile widziane – opinie na temat muzy w tle też. Miała być Nirvana, ale za ostry kawałek strasznie odciągał od mojego nużącego głosu. Konkretniej to chodzi mi o to czy lepiej zostawić mjuzik w tle czy za bardzo przeszkadza.